ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤ - (نامه كه حضرت صادق ع باصحاب خود مرقوم فرمود)

بيالائيد، چون كه لغزش زبان در آنچه ناپسند خدا است و از آن جلوگيرى فرموده در نزد خداوند براى بنده هلاكت ببار آورد و مورد خشم خدا و كرى و كورى و گنگى روز قيامت است، و در نتيجه چنان شويد كه خدا (در سوره بقره آيه ١٨) فرموده است، «كر و لال و كورند و باز نگردند» يعنى سخن نكنند و بآنها اجازه ندهند تا عذرخواهى كنند.

و نيز مبادا آنچه خدا نهى فرموده مرتكب شويد، و بر شما باد خموشى مگر در آن چيزهائى كه خداوند شما را در كار آخرتتان بدان سود دهد و بر آن پاداشتان دهد، خداوند را بسيار بيگانگى و پاكى بستائيد و تسبيحش گوئيد و ستايشش كنيد و بدرگاهش زارى كنيد و از آن خير و خوبى كه در نزد او است و قدرش كس نداند و بحقيقتش دست كسى نرسد از او خواستار شويد، و بدين ترتيب زبان خود را بآنها سرگرم كنيد از سخن كردن بدان چه خدا از آن نهى كرده از گفتارهاى باطل و بيهوده‌اى كه موجب ماندن هميشگى در آتش دوزخ است براى كسى كه از آن گفتارها بدرگاه خدا توبه نكند و هم چنان بر آن حال از دنيا برود، از دعا غفلت نكنيد، و بر شما باد باينكه بدرگاه خدا توجه كنيد و بسوى او تضرع و زارى نمائيد و از او درخواست كنيد، و شائق شويد بدان چه خداوند بدان تشويقتان كرده، و بپذيريد آنچه را خداوند بسوى آن شما را خوانده است تا رستگار شويد و از عذاب خدا نجات يابيد.

مبادا شيفته چيزى شويد كه خداوند بر شما حرام كرده زيرا هر كس پرده حرمت خدا را در اين دنيا بدرد خداوند ميان او و بهشت و نعمتها و خوشى و مقام ارجمند پايدار و دائمى آنجا كه براى اهلش مقرر شده براى هميشه جدائى افكند.