ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٧ - خطبهاى از امير المؤمنين ع و آن خطبه(معروف بخطبه) وسيله است

واميدارد و به تصديق او و پذيرفتن دعوتش تشويق كند فرمايد: «بگو اگر خدا را دوست داريد پيروى مرا كنيد تا خدايتان دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد» (سوره آل عمران آيه ٣١) و با اين ترتيب پيروى آن حضرت (ص) دوستى خدا است و خوشنودى او (موجب) آمرزش گناهان و رستگارى كامل و واجب شدن بهشت است، و در رو گرداندن از آن حضرت و اعراض از او ستيزه‌جوئى با خدا و خشم و غضب و دورى از او است كه (انسان را) در دوزخ جاى دهد، و اين است معناى گفتار خداوند كه فرمايد:

«و هر كه از اين دسته‌ها بدو كافر شود دوزخ جايگاه او است» (سوره هود آيه ١٧) و مقصود از كفر انكار و نافرمانى او است، چون كه خداوند تبارك و تعالى بوسيله من بندگانش را آزمايش كرد و بدست من مخالفين خود را كشت و بشمشير من منكرانش را نابود كرد، و مرا وسيله تقرب مؤمنان و حوضهاى مرگى براى سركشان و شمشيرى بر بزهكاران قرار داد، و بوسيله من پشت رسول خود را محكم كرد و بيارى او گراميم داشت، و به دانش او شرافتم داد، و بأحكام او عطايم بخشيد، و بمقام وصيت او ويژه‌ام ساخت، و بجانشينى او در ميان امتش برگزيدم، پس در هنگامى كه مهاجر و انصار گرد او را گرفته بودند و (از كثرت جمعيت) جا بر آنها تنگ شده بود فرمود:

اى مردم! همانا مقام على در پيش من چون هارون است در نزد موسى جز آنكه پيامبرى پس از من نيست، پس مؤمنان از جانب خدا سخن رسول خدا (ص) را فهميدند، زيرا دانستند كه من برادر پدر و مادرى رسول خدا (ص) كه نيستم چنانچه هارون برادر پدر و مادرى موسى بود، و پيامبر هم نخواهم بود كه درخواست نبوت كنم، ولى مقصود از اين سخن جانشينى من بود چنانچه موسى هارون را جانشين خود ساخت در آنجا كه ميفرمايد: «ميان قوم من جانشين من باش و باصلاح (كارشان) بپرداز و از راه تبهكاران‌