جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٩٦
بسيارى هم دارد، همه اين عمليات رمقكشى بىربط بوده است.
فقط نگاهى به ارقام بيندازيد. در مدت ٢٥ سال گذشته، صورت هزين دستمزدها تقريباً راكد و از ٦/ ٥٦ درصدِ درآمد ملى در سال ١٩٧٣ به ٦/ ٥٨ درصد در سال ١٩٩٣ رسيده است. اما اين وضعيت به ظاهر باثبات، سرپوشى براى يك تغييرِ توزيع زلزلهآسا از كارگران به مديران است. در سال ١٩٧٣، ٤٠ درصد كل درآمد ملى به كارگران توليدى اختصاص مىيافت، در حالى كه مابقى صورت هزين دستمزدها، يعنى ٢/ ١٦ درصد، به كارفرمايان و مديران پرداخت مىشد. در سال ١٩٩٤، سهمى كه از كل درآمد ملى به كارگران تعلق مىگرفت ٦ درصد كاهش يافت، در حالى كه سهمى كه به جيب كارفرمايان و مديران مىرفت از ٢/ ١٦ درصد به ١/ ٢٤ درصد افزايش يافت.[١]
اغراق كردن در مورد اندازه و دامنه اين تغيير مشكل است. درصد سهم مديران از درآمد ملى در فاصله سالهاى ١٩٧٣ تا ١٩٩٣، تقريباً ٨ درصد افزايش يافت. اين يعنى ٧ برابرِ ميزان پولى كه در دهه ١٩٨٠ صرف تقويت نيروى دفاعى شده بود!
فربه شدن مديريت
اندازه و هزينه طبقه مديران آمريكايى در سالهاى اخير به طرز وسيعى رشد يافته است. در سال ١٩٩٤؛ ٣/ ١٧ ميليون كارفرما در مشاغل مديريتى و نظارتى در سطوح مختلف سلسله مراتب تجارى به كار اشتغال داشتند. اين
[١] -.Gordon ,Fat and Mean ,pp .١٨ -٣٨ .