جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٣٢
مانند گذشتگان خود، مىكوشند كودكان را در متن زندگى خويش قرار دهند، اما سدها و موانع عمدهاى بر سر راه آنها قرار دارد كه بزرگترين تلاشهايشان را نيز تضعيف مىكند. والدين آمريكايى از بامداد تا شامگاه تحت همه گونه فشار كه خود در ايجاد بسيارى از آنها دخيل نيستند، قرار دارند. واقعيت آن است كه همه چيز روياروى آنها شكل گرفته است. اگر والدين نمىتوانند فرزندان خود را از كودكىشان بهرهمند سازند، خود مقصر نيستند.
در سى سال گذشته، سياستگذاريهاى عمومى و تصميمسازىهاى خصوصى به شدت روياروى فعاليتهاى غير اقتصادى نوع دوستانه كه جوهره ايفاى نقش والدينى است، موضعگيرى كردهاست. در سالهاى اخير تجارت كلان، دولت و فرهنگ فراگير، جنگى اعلام نشده و خاموش عليه والدين به راه انداختهاند. بزرگسالانى كه فرزندان خود را بزرگ مىكنند، به سبب زيادهخواهى مديران دچار آسيب شدهاند؛ از سويى سياستهاى مالياتى و مسكن ضربه خوردهاند؛ توسط روان درمانگران تحقير شدهاند و مورد تهاجم صنعت سرگرمى واقع شدهاند. دولت كوتهبين، روزبهروز توانايى پشتيبانى از والدين را از دست مىدهد، در حالى كه بازار افسارگسيخته مجاز است، فضاى خصوصى را بيشتر و بيشتر از آن خود كند. رهبران ما چنان سخن مىگويند كه گويى خانواده را ارج مىنهند، اما چنان عمل مىكنند كه گويى خانواده آخرين اولويت آنها است. پدران و مادران خسته، دير يا زود اين پيام را دريافت مىكنند كه اختصاص بهترين اوقات زندگىشان به بزرگ كردن كودكان، كارى بيهوده و تعهدى بىاجر و مزد