جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٧٨
سينما با رفتارهاى خشونت آميز و حتى مجرمانه در ميان كودكان است.
تلويزيون، ويدئو و خشونت
تلويزيون قدرت بزرگى دارد. در آمريكاى امروز، بسيارى از كودكان به ويژه كودكان فقير، بخش زيادى از وقت بيدارى خود را جلوى صفحه تلويزيون مىگذرانند. يك نوجوان آمريكايى به طور ميانگين هفتهاى ٢٢ ساعت تلويزيون تماشا مىكند، در حالى كه ٥ دقيقه در هفته را با پدر خود و ٢٠ دقيقه در هفته را با مادر خود تنها مىگذراند.[١] تلويزيون، هم از نظر ميزان زمان صرف شده براى تماشاى آن و هم از نظر شمار كسانى كه آن را مىبينند، قدرتمندترين نيروى فرهنگى است كه جهان تا كنون به خود ديده است. اين واقعيت جاى انديشيدن دارد كه «پيش از اين هيچگاه سابقه نداشته است كه جوامع دست بازار تجارت را تقريباً به طور كامل باز بگذارند تا براى ارزشها و الگوهاى رفتارى آنها تصميمگيرى كند.»[٢] اين حقيقت را در نظر بگيريد:
كودكانى كه تلويزيون را به ميزان متوسط تماشا مىكنند، در دوره دبستان خود ٨٠٠٠ جنايت و بيش از ١٠٠٠٠٠ اعمال خشونتآميز ديگر را شاهد هستند.
يك كودك، فقط با اجاره چهار فيلم ويديويى، عقبنشينى كامل،
[١] -David Sweet and Ram Singh ,"TV Viewing and Parental Guidance ,"
Education Consumer Guide, Office of Educational Research and Improvement, U. S. Department of Education, Oct. ٤٩٩١, p. ٢.
[٢]
- Lester Thurow, The Future of Capitalism: How Todays Economic Forces Shape Tomorrows World) New York: morrow, ٦٩٩١(, p. ٥٨.