جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٨٣
در دريافتى واقعى خود به ازاى هر ساعت كار شاهد بودند، زنان كارگر در همين رده درآمدى، از سطح متوسطى از رشد واقعى دستمزد؛ يعنى ٨/ ٢ درصد بهرهمند شدند.[١]
شكاف جنسيتى كوچكتر شده است، اما نه به دليل آنكه درآمد زنان افزايش وسيعى پيدا كرده باشد، بلكه در وهله اول به اين دليل كه دستمزد مردان كاهش يافته است. اما اين افزايش قدرت كسب درآمد زنان نيز بسيار سريع در حال رنگ باختن است. دستمزدهاى متوسط زنان در سال ١٩٨٩ شروع به پايين آمدن كرد و در حال حاضر دستمزد زنان، به غير از زنانِ داراى تحصيلات دانشگاهى، براى همه گروهها در حال كاهش است. چنين كاهشى وضع را براى زنان مشكلتر مىكند آنجا كه بخواهند از پسِ هزينههاى سنگين تك والد بودن برآيند.
اما آنهايى كه در پايينترين پلههاى نردبان اقتصادى هستند چه؟ متأسفانه بيش از ١٢ ميليون آمريكايى در مشاغلى كار مىكنند كه نمىتواند آنها را از آستانه فقر بيرون آورد. بخشى از مسئله مربوط به دستمزدهاى حداقلىِ رو به كاهش است. قدرت خريد اين گونه دستمزدها فقط به اندازه دو سوم قدرت خريد آنها در اواسط دهه ١٩٦٠ است. دستمزد حداقلى از سال ١٩٨١ تا ١٩٨٩ و بار ديگر از ١٩٩١ تا سپتامبر ١٩٩٦ ثابت بود. در واقع، آخرين بارى كه دستمزد حداقلى مىتوانست يك خانواده سه نفره را بالاى خط فقر نگه دارد در سال ١٩٨٠ بود.[٢] ثابت نگه داشتن دستمزد حداقلى براى
[١] -.Ibid ,p .٥٢ .
[٢]
. Edward N. Wolff," The Economic Status of Parents in Postwar America," paper prepared for the Task Force on Parent Empowerment, Sept. ٠٢, ٦٩٩١.