نكته‌اى كه دانشمندان آن را بارها مورد تأكيد قرار داده‌اند، اين است كه عنصر گم شده در خانواده تك سرپرست، فقط نبود بزرگسال دومى كه بتواند نظارت و تعامل داشته باشد نيست، بلكه نبود پدر واقعى است. ممكن است در پاره‌اى مواقع جاى خالى پدر به وسيله يك ناپدرى، يك دايى، يك پدربزرگ يا يك مربى پر شود، اما به طور كلى، مردانى كه از نظر زيست‌شناختى رابطه مستقيمى با كودكان ندارند، به اندازه مردانى كه فرزندان واقعى خود را بزرگ مى‌كنند، متعهد به بزرگ كردن اين كودكان نيستند. براى مثال، احتمال بدرفتارى ناپدرى‌ها با كودكان بسيار بيشتر از پدران واقعى آنهاست.

[١] -

- National Center for Children in Poverty," Map and Track: State Initiatives to Encourage Responsible Fatherhood," press release, July ٤٩٩١.