جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٧٥
مطالعات و بررسىها به اين كميسيون ارائه گرديد و شواهد پژوهشهاى صورت گرفته حاكى از يك نوع «رابطه مثبت ميان تماشاى خشونت از تلويزيون و ديدگاهها و رفتارهاى خشونت آميز» در كودكان بود.[١]
در سايه اين يافتهها، كميسيون ارتباطات فدرال به صنعت تلويزيون هشدار داد كه برنامهسازىهاى كودكان به شدت تحتنظر قرار خواهد گرفت. شبكههاى تلويزيونى با توافق براى ميزانى از قانونمند سازى توسط خود، به اين هشدار پاسخ دادند. در سال ١٩٧٤، از هر شبكه خواسته شد تا «تلاش معنا دارى» را براى تهيه برنامههاى مخصوص براى ساعتهاى پايانى بعدازظهر، براى كودكان پيش دبستانى و دبستانى، صورت دهند. افزون بر اين، محدوديتهايى براى آگهىهاى مجاز در طول برنامههاى كودكان اعمال گرديد و استفاده از شخصيتهاى برنامهها براى تبليغ كالاها ممنوع شد. اين اقدامات نتايجى را دربرداشت. اما در سال ١٩٧٩ كميسيون ارتباطات فدرال سختگيرى بيشترى به خرج داد و اطلاعيه «وضع مقررات پيشنهادى» را منتشر كرد. در اين اطلاعيه آمده بود كه در آينده از شبكهها خواسته خواهد شد، دستكم هفتهاى هفت ساعت و نيم برنامههاى آموزشى ويژه كودكان بسازند.
اما پيش از آنكه اين شبكهها فرصت پاسخ بيابند، رونالد ريگان به رياستجمهورى رسيد و دولتى متعهد به مقرراتزدايى و اتكاى بيشتر به
[١] -
- Lynette Fridrich Cofer and Robin Smith Jacobvitz,
"
The Loss of Moral Turf: Mass Media and Family Values,
"
in David Blankenhorn, Steven Bayme, and Jean Bethke Elshtain, eds., Rebuilding the Nest: A New Commitment to the American Family) Milwaukee: Family Service America, ٠٩٩١(, pp. ٥٨١, ٨٨١.