جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٤١
بيش از سرپرست واقعى او از نظام حمايت از كودك، پول دريافت مىكند.[١] ميزان پولى كه در سال ١٩٩٧ صرف نظام سرپرستى جايگزين شد، ١٢ ميليارد دلار؛ يعنى بيش از دو برابر سال ١٩٩٠ است.[٢] ما مىتوانيم اين هزينههاى هنگفت و روبهرشد را كه به منظور هجمهاى نامرئى براى خارج كردن فرزندان از دست پدر و مادرشان صورت مىگيرد، كنار بگذاريم.
قدرت خزانه عمومى
دولت، خواسته يا ناخواسته، نيروى بسيار قدرتمندى براى شكل دادن به زندگى خانوادگى است. مجارىاى كه ثروت عمومى درون آنها قرار مىگيرد يا در خدمتِ حمايت و تقويت نقش و عملكرد والدين است يا در جهت تضعيف و بازدارى آن عمل مىكند. دولت به هيچ وجه يك نيروى خنثى نيست و مىتواند شرايط را به سود يا به زيان ازدواج، به سود يا به زيان يك شغل جنبى، به سود يا زيان پدران حاضر در خانواده تحت تأثير قرار دهد. دولت مىتواند دامنه گزينش را براى والدين باز كند يا آن را تنگ نمايد.
اين مسئله كه دولت تا چه اندازه با قاطعيت وارد ميدان شود تا خانوداهها را از فقر بيرون بكشد، داراى اهميتى اساسى براى والدين كمدرآمد است. دولت آمريكا، در دهههاى اخير سابقه نسبتاً ضعيفى در اين زمينه داشته
[١] -
. American Public Welfare Association, W- Memo Foster Care Maintenance Payments Rates: ٥٩٩١ Survey) Washington D. C.: APWA, Oct. ٦٩٩١(, Table ١, p. ٥.
[٢]
. Craig and Herbert," Stat of the Children," p. ٣.