جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٨٢
بىسابقهاى تحت سلطه خود دارند.»[١]
عقبگرد بزرگ
همچنانكه دولت و بخش خصوصى عليه كارگران حركت مىكردند، دستمزدها شروع به كاهش نمود. دستمزد كارگران مرد شركتهاى توليدى از سال ١٩٧٣، عقبگرد بزرگ خود را آغاز كرد و از آن پس نيز به سير نزولى خود ادامه داده است.[٢] مفهوم اين روند براى زندگى خانوادگى دهشتناك است؛ يعنى در حال حاضر، ٣٢ درصد از تمام مردان بيست و پنج تا سى و چهار ساله كه به طور تمام وقت كار مىكنند، درآمدى كمتر از ميزان لازم براى نگهدارى يك خانواده چهار نفره در بالاى خط فقر دارند.
قطع اضافه حقوقها نيز تنگدستى مرتبط با كاهش دستمزدها را وخيمتر كرده است. مزاياى درمانى كاركنان در حال كاهش و پرداختهاى جمعى، كسورات و ... در حال افزايش است.[٣] مديران ارشد و خانوادههاىشان از مزاياى درمانى روز به روز سخاوتمندانهترى برخوردار مىشوند و مزاياى بازنشستگى آنها در حال افزايش است.
به نظر مىرسد كاهش دستمزدها اثر چشمگيرى بر حقوق زنان نداشته است. در حالى كه كارگران مردى كه جزو ٨٠ درصد پايين فهرست توزيع درآمد قرار دارند، در فاصله سالهاى ١٩٧٣ تا ١٩٩٤، كاهش بىسابقهاى را
[١] -.Gordon ,Fat and Mean ,p .١١٢ .
[٢]
. John J. Sweeney, America Needs a Raise: Fighting for Economic Security and Social Justice, p. ٣٣.
[٣].Thurow ,The Future of Capitalism ,p .٣٢ .