جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٢١٢
مادران هيچ كمكى دريافت نمىكنند.»[١] البته هنگام رويارويى با اين واقعيت خاص، ما فوراً تصوير «مادران بىخاصيت» به ذهنمان نمىرسد؛ بلكه به شدت تلاش مىكنيم توجيههاى دلسوزانهاى براى اين كار پيدا كنيم؛ از اين قبيل كه بايد ديد بر سر اين زنان چه آمده است كه فرزندان خود را از حمايتهاى مالى ضرورى محروم كردهاند.
جك كرامر (روزنامهنگار) به تازگى در مقالهاى ما را به تأمل در اين موضوع دعوت مىكند كه اگر پدران همان حقوق و امتيازاتى را مىداشتند كه اكنون مادران از آن بهرهمند هستند، پدرى چگونه به نظر مىرسيد؟ اين سناريو را تصور كنيد: يك پدر باردار مىشد و گزينههايى را كه ذكر خواهيم كرد، پيش رو دارد. اگر در اين برهه از زندگى خود نخواهد يك والد شود، مىتواند دست به سقط جنين بزند. اگر كودك را بخواهد، مىتواند مادر را، حتى بهرغم ميل او، وادار كند يك مادر شود. پس از آن كه فرزندش به دنيا آمد، او باز هم مىتواند فكرش را درباره آنكه يك پدر باشد، عوض كند و كودك را تحت سرپرستى ديگرى يا در شيرخوارگاه بگذارد و به اين ترتيب خود را از هر مسئوليت ديگرى رها سازد. اگر تصميم بگيرد كودك را نگهدارد، بيمه درمانى براى خود و فرزندش، بن مواد غذايى و البته اولويت نَسَبى با فرزندش را دريافت خواهد كرد.
[١] -
- Jack Krammer," What Do We Really Know About Child Support?" Crisis, Jan. ٤٩٩١, p. ٠٦.
گفتنى است كه منظور دريافت كمك حمايتى از سوى والدى است كه حضانت را بر عهده ندارد؛ يعنى هنگامى كه حضانت بر عهده پدر است و دادگاه مادر را ملزم به پرداخت كمك براى حمايت از كودك مىكند، ٤٧ درصد از پدران، پولى از مادران دريافت نمىكنند و هنگامى كه حضانت بر عهده مادر است، ٢٧ درصد آنان از پدران پولى دريافت نمىكنند.[ مترجم]