جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٣٣
و منّت غريبانه و خلاف همه چيزهايى است كه جامعه براى آنها ارزش قايل است.
به رغم اين واقعيت كه نقش و عملكرد والدين بسيار مهم است، ما نوعى اخلاق عمومى به وجود آوردهايم كه در آن همه تجليلها متوجه كار و موفقيتهاى خارج از خانه مىشود. ما در كشورى زندگى مىكنيم كه در آن كار بيرون كه مبتنى بر رقابت، سود و آز است، روز به روز كار غيرتجارى را كه مبتنى بر از خودگذشتگى، تعهد و مراقبت است، از دور خارج مىكند. در پايان دهه ١٩٩٠ آنچه در آمريكا واقعاً مهم مىباشد، اين است كه چقدر دريافت مىكنيد و چه چيزى مىتوانيد بخريد.
به اين ترتيب، ديگر نبايد چندان تعجب كرد كه هنر والدگرى در حال مرگ است. ديگر نبايد متعجب شد كه والدين وقت كمتر و كمترى به فرزندان خود اختصاص مىدهند و البته وقتگذارى محور اين امر خطير است. براى خوب پدر و مادرى كردن، نياز به آن است كه كودك را از ارمغانهايى چون عشق، توجه، انرژى و ديگر سرمايهها، به گونهاى كريمانه و سخاوتمندانه در يك دوره زمانى طولانى بهرهمند سازيم. اين كار شامل تغذيه جسم كوچك و همچنين رشد روح او نيز هست؛ يعنى با گفتن قصهها و آدابى كه جان او را بيدار مىكند و با پروراندن پيوندهاى معنوى كه مولد اصول اخلاقى در زندگى آن كودك است. اما هيچيك از اين وظايف عملى و مقدس، از طريق والدين كمارزش و تحقير شده به آسانى قابل اجرا نيست. در آمريكاى امروز، پدران و مادران براى قبول شكست آماده مىشوند.