جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٧٦
همان زمان، ٢٨٩٣٠ نفر از كاركنان خود را اخراج كرد. ريچارد روزنبرگ[١]، مديرعامل بانك كه طى پنج سالِ پيش از اين ماجرا، بيش از ١٨ ميليون دلار مزايا برداشت كرده بود، اين خبر را نيز اعلام كرد كه ساعت كار ٨٠٠٠ نفر از مديران به ١٩ ساعت در هفته كاهش مىيابد. اين تصميم سبب شد تا يك پنجم كل كاركنان با كاهش شديد حقوق روبهرو شوند و از بيمه درمانى، مرخصى و بازنشستگى محروم گردند. هدف از اين كار صرفهجويى ٧٦٠ ميليون دلارى به سود بانك بود و براى اين طراحى شده بود تا بر بازار بورس وال استريت تأثير بگذارد، ارزش سهام را بالا ببرد و مزاياى مديران را باز هم افزايش دهد.
سياستمداران غالباً سعى كردهاند وانمود كنند كه هيچ يك از اين وقايع اتفاق نمىافتد. براى مثال مىتوان به ادعاى پرزيدنت كلينتون در سال ١٩٩٨ اشاره كرد كه معتقد بود درآمدها در تمام كشور در حال افزايش است؛ اما اين درست نيست. در سالهاى اخير، خانوادههاى بدون فرزند شاهد درآمد بيشترى بودهاند، اما خانوادههاى داراى فرزند، از سال ١٩٨٩ شاهد سقوط ٩/ ٣ درصدى درآمد خود بودهاند. در واقع، يك گزارش مربوط به سال ١٩٩٧ صندوق دفاع از كودكان[٢]، نشان مىدهد كه درآمد والدين زير سى سال در طى دو دهه گذشته، يك سوم كاهش يافته است.[٣]
اين يك واقعيت است كه طى دو دهه و نيم گذشته، رهبران تجارى و
[١] -Richard Rosenberg
[٢] -Childrens Defense Fund
[٣]
- U. S. Bureau of the Census, Current Population Survey, Historical Income Tables- Families, March ٧٩٩١, Tables F ٨ and F ٠١, www. census. gov.