جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٤٠
غيراقتصادى درآمده است. عموماً والدين هرگز كودكان را تنها به چشم يك دارايى مالى نگاه نكردهاند، اما در طول تاريخ و در ميان فرهنگها، والدين غالباً از رهگذر بزرگ كردن فرزند، دستكم برخى منافع مادى را نيز بهدست آوردهاند؛ مانند كمك در زمان كاشت و برداشت محصول، حمايت در دوران پيرى و ... امروزه، هيچيك از اين دلايل اقتصادى براى بزرگ كردن فرزندان، مصداقى ندارد. به عكس، در جهان نو، كودكان بسيار پرهزينه و داراى كمترين بازگشت اقتصادى براى پدر و مادر هستند. در حال حاضر هزينههاى بزرگ كردن يك كودك تا ١٨ سالگى حدود ١٤٥٠٠٠ دلار است![١]
بهرغم اين سرمايهگذارى چشمگير، وقتى كودكان بزرگ مىشوند، به ندرت درآمد خود يا هر نوع حمايت مالى ديگرى را صرف خانواده پدرى مىكنند. در پايان سده بيستم، كودكان «عشق، لبخند و رضايتمندى عاطفى فراهم مىكنند، اما هيچ پول يا خدمتى ارائه نمىدهند.»[٢]
البته شمار بسيارى از پدران و مادرانِ با حسن نيت هنوز ترجيح مىدهند، پول و وقت بسيار زيادى را براى راه بزرگ كردن كودك خود در نظر بگيرند، اما براى نخستين بار در تاريخ، اين سودطلبى شخصى نيست كه انرژىهاى عاشقانه آنها را تقويت مىكند. در عوض، آنها بايد به طور كامل روى ذخاير بزرگ عشق نوع دوستانه حساب كنند و اين در جامعهاى كه
[١] -
- U. S. Department of Agriculture, Center for Nutrition Policy and Promotion, Expenditures on Children by Families, ٥٩٩١ Annual Report, Publication No. ٨٢٥١) Washington, D. C.: GPO, ٥٩٩١(.
[٢]
- Viviana Zelizer, Pricing the Priceless Child: The Changing Social Value of Children) New York: Basic, ٥٨٩١(, p. ٣.