جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٥١
در خانه و در كتابهاى پرفروشى مانند والدين زهرآگين، والدين به عنوان افرادى بدرفتار و بىكفايت به تصوير درمىآيند. در واقع در بسيارى از موارد، والدين به عنوان ماشينهاى بدرفتارى با كودكان و سرچشمه تمام كجروىها در بزرگسالى به شمار مىآيند. پدران و مادران، به صورتهاى گوناگون مورد تهاجم قدرتهاى اقتصادى و سياسى قرار مىگيرند. اين تهاجم بيشتر از سوى توليدكنندگان محصولات فرهنگى انجام مىشود و روحيه آنان را به شدت تضعيف مىكند.
صنعت سرگرمى نيز به نظر مىرسد كمر به نابودى ارزشهايى بسته است كه والدين به پاى آن ايستادهاند و به طور جدى آنها را تضعيف مىنمايد. امروزه رسانهها در روابط جنسى بىپرده، خشونت بىمنطق و مادىگرايى خشن غوطهور شدهاند. كارن سينكلر[١]، مادر يك پسر دوازده ساله، دستوپنجه نرم كردن با اين تهاجم وحشيانه را چنين شرح مىدهد: «تلويزيون، سينما، سىدىها، اينترنت و حتى آگهىهاى چاپ شده، همگى در حال فوران اين پيامهاى ويرانگر هستند كه در مغز كودك شما حك مىشود. بىادبى، هتاكى و بىاحترامى همه چيز را فرا گرفته است و من به ويژه از اين پيام كه همه والدين را احمق نشان مىدهد، بسيار رنج مىبرم. فقط براى حفاظت از دنى، هر روز بيش از يك ساعت را به رصد كردن برنامهها اختصاص مىدهم تا برخى از صحنههاى منفىتر را حذف كنم، اما بعضى از روزها احساس مىكنم در حال ريختن مشتى خاك در برابر يك
[١] -Karen Sinclair