به‌رغم تمام لفاظى‌هايى كه درباره ارزشهاى خانواده صورت مى‌گيرد، تقريباً هيچ اطلاعات موثقى درباره آنچه والدين، به عنوان يك مجموعه منسجم، از دولت و جامعه انتظار دارند يا به آن نيازمند هستند، در دست نيست. كمترين چيزى كه مى‌توان گفت ابراز شگفتى است. با توجه به اينكه در عصرى زندگى مى‌كنيم كه جمهورى‌خواهان و دموكراتها در يك رقابت جانانه براى آنكه مدافع «واقعى» ارزشهاى خانواده باشند، گوى سبقت از يكديگر مى‌ربايند، حيرت‌آور است كه هيچ‌كس به خود زحمت نداده است تا نظر كسانى را كه در خط مقدم هستند (مادران و پدران) بپرسد. بنابراين، ما تصميم گرفتيم ابتكار عمل خود در زمينه توانمندسازى والدين را دقيقاً با انجام اين كار آغاز كنيم. سياستمداران وقت بسيارى را صرف سخن گفتن درباره والدين و خطاب به آنها مى‌كنند. ما فكر كرديم ايده خوبى است كه واقعاً به سخن آنها گوش فرا دهيم.

در تابستان سال ١٩٩٦ نخستين نظرسنجى كشورى را درباره اولويت‌هاى سياسى والدين انجام داديم. اين پژوهش كه با حمايت «انجمن ملى‌