جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٩٥
هزينههاى دولت را مقصر دانستند و در همين حال ٥٣ درصد علت آن را افزايش رقابت جهانى برشمردند.[١]
اين توجيههاى عامهپسند، بهرغم همصدايى قدرتمند، بسيار گمراه كننده است. براى مثال، فشار هزينههاى رفاهى را بهسختى مىتوان به عنوان يك عامل توجيه كننده منطقى پذيرفت. ميزان اين هزينهها بسيار ناچيز است. با نسبت دادن مصيبتهاى اقتصادى خود به هزينههاى رفاهى، تنها به وضعيت ناعادلانه امروز دامن مىزنيم و سپربلاى راحتى براى سياستمداران فرصت طلب فراهم مىكنيم.
در نگاه نخست ممكن است چنين به نظر آيد كه افزايش رقابت جهانى دستكم بخشى از اين وضعيت را توجيه مىكند. بله، اقتصاد جهانى جديد و به شدت رقابتىاى وجود دارد كه مىتواند فشار پايين برندهاى بر دستمزدها داشته باشد. اما بهرغم اين ارتباط منطقى، به نظر مىرسد علت اصلى پايين آمدن سطح درآمد و افزايش ناامنى شغلى، زيادهخواهى مستكبرانه مديران آمريكايى است، نه كارگران نساجى كرهاى يا دانشمندان روسى.
در واقع، سختگيريهاى ظالمانه و فشارها و ارعابهاى جديد هيچكدام بر موقعيت رقابتى آمريكا در جهان تأثيرى نگذاردهاند. پرداخت حقوقهاى كمتر به ٨٠ درصد از كارگران مطمئناً مبلغ هنگفتى را از صورت حساب دستمزدها زدوده است، اما اين صرفهجويى عظيم فقط به جيب مديران منتقل شده است. از نظر برترى در قدرت رقابت در بازار جهانى كه اهميت
[١] -Sweeney ,America Needs a Raise ,p .٩٥ .