جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن‌؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٨٤

مدتهاى طولانى به رشد تعداد كارگران فقير كمك كرده است. كارگرانِ داراى دستمزد حداقلى، اغلب فاقد مزايا، كمك‌هاى درمانى، بازنشستگى، مرخصى استعلاجى و مرخصى براى تعطيلات (همراه با پرداخت دستمزد) هستند.

تمام اين موارد به‌شدت بر روى كودكان تأثير مى‌گذارد. همچنان‌كه جودى هيمن و آليسون ارل اشاره مى‌كنند، مشكلات والدين كم‌دستمزد هنگامى وخيم‌تر مى‌شود كه «شرايط كارى، امر مراقبت مناسب از كودك را هنگامى كه مشغول به كار هستند، برايشان دشوار يا غيرممكن مى‌سازد.»[١] در اواخر دهه ١٩٩٠ شغلى كه داراى دستمزد و مزايا باشد، به اكسيرى نادر تبديل شده است.

كوچك سازى‌

در سال ١٩٩٤ در يك نظرسنجى سراسرى، مشخص شد كه تقريباً ٤٠ درصد كارگران آمريكايى نگران آن هستند كه ممكن است به طور كامل از كار بركنار شوند، كارشان پاره‌وقت شود يا دستمزدشان كاهش يابد. اين بدبينى به‌جا بود. بر طبق همين نظرسنجى، در مدت دو سال (پيش از انجام نظرسنجى) يك چهارم از تمام كارگران واقعاً از كار بركنار شده، ساعات كارشان كاهش يافته و يا دستمزدهاى‌شان كم شده بود.

واقعيت آن است كه يكى از ويژگيهاى بازار كار امروزى نبود امنيت‌

[١] -

. Jody Heymann and Alison Earle" The Work- Family Balance: What Hurdles Are Parents Leaving Welfare Likely to Confront?" Journal of Policy Analysis and Management ٧١, no. ٢) ٨٩٩١(: ٧.