جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٦٤
و قرائت، اين بود كه والدين تقريباً دو برابر بيش از مدرسه در تعيين موفقيت دانشآموز در چهارده سالگى، توانمند هستند.[١] لورنس اشتاين برگ (روانشناس) كه به تازگى پژوهش شش سالهاى را در زمينه ٠٠٠/ ٢٠ نوجوان و خانوادههاى آنها در نُه جامعه مختلف انجام داده است نيز بر اهميت مشاركت والدين در فرآيند تحصيلى كودك تأكيد كرده است. اشتاين برگ به نحو متقاعد كنندهاى ثابت مىكند كه در دهه ١٩٩٠، عقبماندگى و شكست تحصيلى در آمريكا «بيش از آنچه در چارچوب مدرسه رخ دهد، مرهون شرايط درون خانه است» از هر سه پدر و مادر، يك مورد «به طور جدى فارغ» از مسائل مرتبط با تحصيل نوجوان خود است و اين دليل اوليه آن است كه چرا اين همه دانشآموز آمريكايى پايينتر از ميزان توانمندى خود و همچنين پايينتر از دانشآموزانِ ديگر كشورهاى ثروتمند عمل مىكنند.[٢]
كلمن در پژوهش خود آشكار ساخت كه والدگرى مطلوب نه تنها عملكرد علمى فرزندان را بهبود مىبخشد، بلكه براى توسعه سرمايه انسانى؛ يعنى مجموعهاى از ويژگيها مهارتها، دانش، عادتهاى كارى و انگيزه- كه بارآورنده فرد جوان واجد صلاحيت است، ضرورى مىنمايد. دست كم يك نسل كامل از اقتصاددانان و رهبران تجارى درباره وضعيت اسفبار
[١] -
- James S. Coleman," Effects of School on Learning: The IEA Findings," paper presented at Conference on Educational Achievement, Harvard University, Nov. ٣٧٩١, p. ٠٤.
[٢]
- Laurence Steinberg," Failure Outside the Classroom," Wall Street Journal, July ١١, ٦٩٩١, p. A ٤١; Laurence Steinberg et al., Beyond the Classroom: Why School Reform Has Failed and What Parents Need to Do) New York: Simon Schuster, ٦٩٩١(, p. ٩١١.