جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ٢٠٧
مردان طبقه ضعيف را در نظر بگيريد. نتايج جنگ عليه فقر را به هر صورتى كه ارزيابى كنيم، مى بينيم كه سيستم رفاه اجتماعى برآمده از آن، به صراحت زنان را در كانون توجه خود قرار داده است. مردان به ويژه مردان فقير، كاملًا مورد غفلت واقع شدهاند. همان طور كه ديديم، برنامهاى كه در حال حاضر براى خانوادههاى فقير كمك مالى ارائه مىكند، به گونهاى طراحى شده است كه پدران را به عمد از دايره شمول خارج مىكند.
بذر اين گونه برنامههاى رفاهى در جريان ركود بزرگ[١] كاشته شد. دولت فدرال، در شرايطى كه بيش از يك چهارم نيروى كار بيكار بود، دست به كار تدارك برنامههاى رفاهى شد. برنامه كمك به كودكان نيازمند[٢]، كه به زنان بيوه يارانه پرداخت مىكرد تا بتوانند در خانه بمانند و مراقب كودكان خود باشند، بخشى از قانون تأمين اجتماعى سال ١٩٣٥ بود. ليست مشمولان اين برنامه به سرعت افزايش يافت تا مادران طلاق گرفته يا مادران هرگز ازدواج نكرده را نيز در برگيرد.
در طول زمان تفاوت رو به رشدى ميان مزاياى برنامه كمك به كودكان نيازمند كه با شتاب تمام رشد مىكرد، با مزاياى سرپرستهاى بيكار خانوارها كه همچنان راكد مانده بود، به وجود آمد. همچنان كه اين شكاف وسيعتر مىشد، براى پدران و مادران دشوارتر بود كه با هم بمانند. بر مبنايى كاملًا اقتصادى، اگر يك پدر شاغل همسر و فرزندان خود را ترك مىكرد به سود آنها عمل كرده بود زيرا آنها مىتوانستند كمكهاى مربوط به برنامه
[١] -Great Depression .
ركود بزرگ ا از سال ١٩٢٩ در آمريكا آغاز شد و تقريباً سراسر جهان را تا آغاز دهه ١٩٤٠ تحت تأثير قرار داد
[٢] -Aid to Dependent Children (ADC )