جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٥٦
ظاهراً از محورهاى بسيار مورد علاقه هاليوود است.
تأكيد هاليوود بر والدين بىصلاحيت يا بدرفتار به قدرى فراگير شده است كه ما عادت كردهايم اين نوع والدستيزى را به عنوان انحرافى بىخطر از رسانههاى سرگرمى بپذيريم. ما خيلى راحت گمان مىكنيم كودكان مىتوانند تصاوير بىشمار والدين بىكفايت يا شرور را در فيلمهاى سينمايى، تلويزيون و آهنگهاى پرطرفدار دريافت كنند و در عين حال همچنان بر اين باور باشند كه مادر و پدر خود آنها به كلى متفاوت هستند.
به گفته مايكل مِدوِد، منتقد فيلم، «ما تأثيرات فرهنگ پرطرفدار فراگيرى را كه پىدرپى به كودكان ما اطمينان مىدهد كه آنها به طور غريزى بهتر از بازندگان خسته نسلهاى پيشين چيز مىفهمند، به شدت دستكم مىگيريم.»[١]
والدستيزى در فرهنگ امروز از صفحه تلويزيون و پرده سينما نيز فراتر رفته است و آهنگها را نيز در برمىگيرد. موسيقى رپ به شدت به مادران و پدران مىتازد و سنگدلى بىمنطقى را با نوعى واقعيتگرايى انتقام جويانه همراه مىكند. در اواسط دهه ١٩٨٠ يكى از گروههاى موسيقى رپ آهنگى را در مجموعه آلبوم خود كه در مجموع ٥٠٠٠٠٠ نسخه فروش داشت، به نام «مامان امشب مىميرد» به بازار عرضه كرد. اين آهنگ شرح به آتش كشيدن مادر، زدن او با چوب بيسبال، قطعه قطعه كردن بدن او و ريختن تكههاى بدن او در كيسه زباله است. در بخش كُر اين آهنگ چنين خوانده مىشود
[١] -
- Michael Medved, Hollywood vs. America: Popular Culture and the War on Traditional Values) New York, Harper Perennial, ٣٩٩١(, p. ٤٥١.