جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٥٤
ارزشمند خود را نيز از دست داديم. ما فراموش كرديم كه موضوع برخى از اين فيلمها فقط تبعيض جنسى و مردسالارى نبود؛ آنها درباره اهميت والدين نيز بحث مىكردند و براى نقش و وظيفه مادر و پدر ارزش و احترام بىنظيرى قائل بودند. در ساعتهاى پربيننده تلويزيون، والدين مهربان و سختكوشى به نمايش در مىآمدند كه فرزندان خود را با درايت و شوخ طبعى بزرگ مىكردند، مشكلات آنها را حل مىكردند، ارزشها را به آنها مىآموختند و سپر حمايتى بسيار با اهميتى را براى آنان تأمين مىكردند.
اين واقعيت كه صنعت سرگرمى در دهه ١٩٥٠ از ستايش والدين ابايى نداشت، سبب ايجاد نوعى تأييد عمومى نسبت به نقش والدين مىگرديد كه در خدمت پيشبرد اقتدار اعطا شده به مادران و پدران قرار مىگرفت. محورهايى مانند با هم بودن، احترام به بزرگتر از خود، تعهد نسبت به زوج خود و سرسپردگى نسبت به فرزندان، مانند ضربههاى طبل در فرهنگ آن روز نواخته مىشد و اين امر بدون ترديد تقويت انرژىهاى مادران و پدران را به دنبال داشت و كار آنها را نيز آسانتر مىساخت. تلويزيون، حتى در روزهاى اوليه پيدايش خود، به طور چشمگيرى در دسترس بود؛ در سال ١٩٥٦ نزديك به ١٥ ميليون آمريكايى دستكم يك دستگاه تلويزيون داشتند كه به طور ميانگين پنج ساعت در هر روز روشن مىشد. شخصيتهاى نمايشهاى پربيننده نيز تبديل به الگوهاى رفتارى قدرتمندى شده بودند.[١]
[١] -Ibid .,p .٣ .