جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٥٣
سختكوشى وظيفه نانآورى را انجام مىداد و مىكوشيد خانواده خود را تأمين كند، آرامشبخش باشد. همچنين در سال ١٩٥٤ شبكه تلويزيونى سى بى اس، برنامهاى تحت عنوان «پدر بهتر از همه مىداند» را براى نخستينبار به نمايش گذاشت. عنوان اين برنامه براى جامعه مدرن بسيار غيرقابل تصور است.[١] بسيارى از قسمتهاى اين نمايش زنجيرهاى بر نقش شگفتانگيز پدر تمركز داشتند.
مادران نيز از اين گونه تكريمها بهرهمند مىشدند. مجلات دهه ١٩٥٠ پر از مادران خانهدار سرزنده و خندان بود. زنان خانهدارِ خوشبخت در فيلمهاى سينمايى اين دوره نيز به شكل برجستهاى به تصوير كشيده مىشدند.
نمايشهاى تلويزيونى پرطرفدار نيز محوريت زندگى خانوادگى سنتى را بيش از پيش تحكيم مىكرد. در اين نمايشها جهانى به تصوير در مىآمد كه در آن مردان، شخصيت پدرى قوى و قابل اتكا و زنان، شخصيت همسرانى خانهدار، وفادار و دوستداشتنى را ارائه مىكردند.
از نگاه مدرن، باورها و نگرشهايى كه اساس و پايه اين نمايشها و فيلمها را تشكيل مىدادند، به شكل ظالمانهاى تبعيضآميز به شمار مىآيد. حمايت از والدين در چارچوب بافتى مردسالارانه جاى مىگرفت و مجموعهاى از ارزشها را به وجود مىآورد كه به طور روزافزون براى حساسيتهاى ترقىخواهانه غير قابل قبول مىشد. در طغيانهاى ضد فرهنگى دهه ١٩٦٠، ما اين بافت را به دور انداختيم، اما با اين كار، چيزهاى
[١] -
- Nina C. Leibman, Living Room Lectures: The Fifties Family in Film and Television) Austin: University of Texas Press, ٥٩٩١(, p. ٥٣١.