جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٥٢
موج عظيم هستم.»[١] كارن مىداند كه به عنوان يك شاغل نيمه وقت، فرصت آن را دارد تا به وظيفه خودانگيخته رصد كردن برنامهها بپردازد. اما بيشتر والدين كه كار طاقتفرساى تماموقت دارند، از اين فراغت بىبهره هستند؛ آنها اصلًا زمانى در اختيار ندارند تا به اعمال مقرراتى بپردازند كه كودكانشان را در برابر تهاجم وحشيانه ام تى وى، رپهاى تبهكار، آگهىهاى لباس زير كلوين كلاين يا روابط جنسى تلفنى محافظت كند.
«از زمانى كه فيلم پرفروش بابانوئل شركت والت ديسنى در سال ١٩٩٤ بيرون آمد، اين شركت شكايتهايى را از والدين خشمگين دريافت كرده است زيرا يكى از شخصيتهاى فيلم به شماره تلفنى اشاره مىكند كه اشاعه دهنده روابط جنسى شنيدارى به طور زنده است.»[٢]
صنعت سرگرمىِ والد ستيز، پديده نسبتاً جديدى است. در دهه ١٩٥٠، در نمايشهاى تلويزيونى، فيلمهاى سينمايى، مجلات و آهنگهاى پرطرفدار به پدران و مادران احترام گذاشته مىشد. رسانههاى دهه پنچاه والدين را تكريم مىكردند و اهميت بنيادين آنها را مىستودند. يكى از آهنگهاى داغ سال ١٩٥٤ «اوه، پدرم» بود كه اشعار شيرين و فريبندهاى داشت: «اوه پدرم، تو براى من بسيار باشكوهى/ اوه پدرم، تو براى من چهقدر عزيزى/ هيچكس نمىتواند براى من اينقدر نجيب و دوست داشتنى باشد/ اوه پدرم، هميشه مىدانى/ اوه پدرم، چه قدر شاد، چه قدر قابل ستايش»
چه قدر اين اشعار مى توانست براى يك پدر معمولى، كه با
[١] -
- Parent interview, Task Force on Parent Empowerment, Nov. ٤, ٧٩٩١.
[٢]
- Bill Reel," Disneys Santa Clause Is a Dads Legal Nightmare," Newsday, Sept. ٠١, ٧٩٩١, p. A ٣٤.