جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٤٩
فصل پنجم: فرهنگ متداول مسموم
نمايشهاى گفتمان[١] «گروه درمانى براى تودهها به بهايى كه همه مىتوانند از عهده آن برآيند» ناميده شده است و نيروى پرقدرتى در فرهنگ ما دارد. به طور متوسط در طول هفته حدود ١٠ ميليون آمريكايى نمايش اوپرا وينفرى[٢] را مىبينند، در حالى كه مجموع اين گونه برنامهها روزانه حدود ٥٠ ميليون بيننده دارد.[٣]
در يك دوره سههفتهاى در تابستان ١٩٩٧ در تلاش براى درك اثرات اين برنامهها بر والدين، آنها را مورد بررسى و مطالعه قرار داديم. عنوان چند نمونه از اين برنامهها چنين است:
«زنان جوانى كه مىگويند از شيوه لباس پوشيدن والدين خود شرمنده مىشوند»؛ «والدينى كه جاسوسى نوجوانان خود را مىكنند»؛ «مردانى كه پدر بودن خود را انكار مىكنند»، و «من دوستپسر دختر دوازده سالهام را
[١] -talk show
برنامههاى گفتگوى تلويزيونى كه در آنها اعضاى خانوادهها به بيان مسائل داخلى خود با ذكر جزئيات آن مىپردازند و مجرى برنامه نيز به عنوان درمانگر راهنمايىهايى ارائه مىكند.
[٢] -Oprah Winfrey نام يكى از نمايشهاى گفتمان
[٣]
- Steven D. Stark, Glued to the Set: The ٠٦ Television Shows and Events that Made Us Who We Are Today) New York: Free Press, ٧٩٩١(, p. ٠٨٢, ٧٧٢.