جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٤٣
هزينههاى سالمند شدن را به عهده بخش اجتماعى و هزينههاى نگهدارى از كودك را به عهده خود والدين گذاشتهايم. اين امر سختىهاى بىموردى را براى والدين بهوجود آورده است، زيرا اين هجم جديد سياستگذارى در زمانى اتفاق افتاده كه دستمزدها در حال سقوط و ساختار خانواده در حال خرد شدن است.
والدين و كودكان به حال خود رها شدهاند، نه به اين دليل كه خزانه آمريكا خالى است. بودجه فدرال از زمان لايحه جى آى، تاكنون ٣٠ برابر افزايش يافته است. در سال ١٩٩٦ عمو سام ٥٦/ ١ تريليون دلار خرج كرده است.[١] فقط اندكى از اين دلارها راه خود را به سوى والدين و كودكان پيدا مىكنند. براى مثال، در سال ١٩٩٦، دولت ٣٤٩ ميليارد دلار صرف تأمين اجتماعى كرد در حالى كه فقط ١٧ ميليارد دلار به برنامه كمك به خانوادههاى داراى فرزند نيازمند اختصاص داد.[٢] بنا به گفته پيتر پترسون، اقتصاددان و كارشناس امور مالى، مزاياى سرانه فدرال براى افراد ميانسال در مقايسه با مزاياى سرانه كودكان، ١٢ به ١ است. در فصل هشتم خواهيم ديد كه اين ناهماهنگى شديد به شكل ناگهانى و خود به خود به وجود نيامده، بلكه حاصل افزايش نفوذ سياسى شهروندان درجه يك است.
حرف آخر
پس همه اين تغييرات در سياستگذاريها براى مادران و پدران معمولى
[١] -
. Office of Management and Budget, Budget of the U. S. Government, Fy ٨٩٩١) Washington, D. C.: GPO, ٧٩٩١(, Historical Tables, Table ٣. ١.
[٢].Ibid .,Table ٨ .٥ .