جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٣٦
كمدرآمد، به ويژه والدين سياه يا رنگينپوست، قربانيان مورد علاقه مركز خدمات حمايت از كودكان هستند. خانوادههاى نيازمند به كمكهاى عمومى تقريباً چهار برابر بيش از ديگران، به دليل كودك آزارى در معرض بازجويى قرار مىگيرند و احتمال دارد چهار برابر بيش از ديگران فرزندانشان را از چنگشان بيرون بكشند. بنا به گفته داگلاس بشاروف، چيدمان ديوانسالارى متولى رفاه كودكان، به طور فزايندهاى عليه والدين فقير صورت گرفته است. هنگامى كه در دهه ١٩٧٠، مركز خدمات حمايت از كودكان پديدار شد، والدين فقير ناگهان با «يك بوروكراسى قدرتمند خدمات اجتماعى» روبهرو شدند كه به جاى كمك، آنها را تحت نظارت پليسى قرار مىداد و نه خانواده، بلكه كودك را مشترى خود مىدانست»[١].
يك موضوع محورى از آغاز اين بود كه اين كارگزارى جديد، در بيشتر مواقع، نشانههاى نياز مادى را با سهل انگارى والدين اشتباه مىگرفت و بر مبناى اين قضاوت، آماده بود تا اقدامات تندى، از جمله گرفتن كودكان از والدين، به عمل آورد. كودكان را به اين دليل كه خانواده دستشويى مناسبى در اختيار ندارد يا نمىتواند يك نسخه دارويى را بپيچد، از خانواده جدا مىكردند و حال نيز جدا مىكنند. كودكان به اين علت كه كوپن مواد غذايى تمام شده و يخچال خالى است يا به اين دليل كه خانواده محلى براى زندگى كردن ندارد، از والدين جدا مىشوند.
اين سازوكار، از روبهرو شدن با اين واقعيت ناتوان است كه بخش اعظم
[١] -
. Douglas Besharov," How Child Abuse Programs Hurt Poor Children: The Misuse of Foster Care," Clearinghouse Review) July ٨٨٩١(: ٢٢٢- ٣٢.