همراهى ما دو تن، مشاركتى ويژه است. مردى سياهپوست و زنى سفيدپوست به همراه يكديگر بر آن‌اند تا با جنگى كه در كشور ما عليه والدين به راه افتاده است، مقابله كنند. چنين مشاركتى ناياب و گرانبها است. با توجه به شكاف عميقى كه زندگى پايان سده بيستمى آمريكا را جريحه‌دار كرده است، يافتن نمونه‌هايى از پروژه‌هاى پايدار كه بر مشاركت سياهپوستان و سفيدپوستان مبتنى باشد، كار آسانى نيست. كار مشترك ما صرفاً يك اجتهاد علمى گوشه‌گيرانه نيست، بلكه مستلزم اقدامات سياسى پرمخاطره است. كمترين پيش‌نياز اين كار، برپا كردن يك جنبش سياسى جديد است.

مشاركت ما به ويژه به اين دليل داراى اهميت است كه بپذيريم مسائلى كه با آن سروكار داريم از جمله عميق‌ترين و حل ناشده‌ترين مسائل جامعه ما است. ما با افزودن زيور اخلاق به هنر و مهارت والدينى و با ابداع دستور كارى سياسى كه قادر به ارائه حمايتى جديد و پايدار به والدين باشد، به جهانى پر از آسايش و نيرو دست يافته‌ايم كه توان آن را دارد كه در ميان شكافهاى عميق نژاد، جنسيت و طبقه پلى به وجود آورد.