جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٢٥
به ازدواج و كودكان كردند. همچنان كه بارينگتون مور، استاد جامعهشناسى دانشگاه هاروارد، مىگفت؛ وقت آن فرا رسيده بود كه «جامعههاى صنعتى پيشرفته با خانواده خداحافظى كنند و چينشهاى اجتماعى ديگرى را كه محدوديتهاى غيرضرورى و دردناك كمترى را به بشريّت تحميل مىنمايد، جايگزين آن سازند.» مور در سخنرانى مشهورى در سال ١٩٦٨، با رضايتمندى آشكار اعلام كرد كه خانواده، اگر تاكنون نمرده باشد، در حال مرگ است و تنها كارى كه جامعه بايد انجام دهد، برگزارى يك «خاكسپارى با شكوه» است.[١]
با ترسيم اين پشت صحنه، به هيچ روى تعجبآور نيست كه مقررات مالياتىِ هوادار خانواده از سوى دولتهاى ليبرالتر دهه ١٩٦٠ به دور انداخته شود. تكهتكه كردن مستقيم اين مقررات به آرامىِ تمام، با سياستهاى مالياتى جان اف كِنِدى[٢] در سال ١٩٦٣ آغاز شد.[٣] در واقع، لايحه مالياتى كِنِدى كاهش استاندارد حداقلى جديدى را بنيان گذاشت كه هيچ توجهى به حضور يا عدم حضور كودكان نداشت. بسته اصلاحات مالياتى ريچارد نيكسون[٤] در سال ١٩٦٩ از اين نيز فراتر رفت.
در ميانه دهه ١٩٧٠، افزايش سريع تأمين اجتماعى يا مالياتِ فيش
[١] -
. Barrington Moore, Jr.," Thoughts on the Future of the Family," in John Edwards, ed., The Family and Change
) New York: Knopf, ٩٦٩١(, p. ٦٥٤.
[٢].John F .Kennedy
سى و پنجمين رئيس جمهور آمريكا از سال ١٩٦١ تا سال ١٩٦٣ كه ترور شد.
[٣].Carlson ,"Taxes and the Family ,"p .٠١ .
[٤].Richard Nixon
سى و هفتمين رئيس جمهور آمريكا از سال ١٩٦٩ تا ١٩٧٤ كه به دليل رسوايى واترگيت مجبور به استعفاء گرديد.