جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٠٢
آلوده مىكند. به گفته الن ميلر، «وقتى نامزدهاى مناصب سياسى براى فعاليتهاى انتخاباتى خود درخواست مبالغ كلان مىكنند و آن مبالغ را دريافت مىكنند، زير بار بدهكارىهاى بزرگى نيز قرار مىگيرند، هر دو حزب اين را مىدانند و اين كار را انجام مىدهند.»[١]
اتحادى نامقدس ميان سرمايهسالارى آمريكا و سياستگذاران دولتى، توازن قدرت را برضد كارگران آمريكايى شكل داده و وضعيتى را به وجود آورده است كه در آن ثمرههاى رشد و توسعه روزبهروز بيشتر در انحصار مديران اجرايى و ديگر اعضاى طبقه نخبگان قرار مىگيرد.
پنهان كارى
براى گروههاى نخبه، ماى خوشبختى است كه اين تحت فشار قراردادنهاى كارگران بهمنظور فربه كردن بسته دريافتى مديران «يكى از رازهاى اقتصادى بهشدت سر به مُهر ايالات متحده» باقى مىماند.[٢] به غير از كتاب گوردن و مقالات نارسايى چند، اين داستانى كاملًا ناگفته و در عين حال بهشدت تأسفآور است. اين موضوع كه در ميان مديران و ديگران عمداً يك شكاف بزرگ ايجاد شود، براى زندگى خانوادگى در آمريكا بهشدت مخرب است. همانطور كه ديديم، گروه عظيمى از والدين مجبور هستند در ازاى دريافت كمتر، بسيار سختتر كار كنند و كودكان ناگزير به خط فقر رانده مىشوند. در پايان دهه ١٩٩٠ صدها هزار والدين با حسن نيتى
[١] -
- Wayne," Business Is Biggest Political Donor.
"
[٢] -Gordon ,Fat and Mean ,p .٢٨ .