جنگ عليه والدين - هيولت، سيلويا آن‌؛ وست، كورنل؛ مترجم معصومه محمدي - الصفحة ١٠١

تمام نامزدها، بخش تجارى آمريكا بود[١]. الن ميلر[٢]، مدير عامل اين مركز، مى‌گويد: «پول از آمريكايى‌هاى معمولى به‌دست نمى‌آيد. ما يك نظام سياسى داريم كه وال استريت و توبَكو رُد[٣] هزينه آن را مى‌پردازند.»[٤]

نيرويى كه پشت سر اين موج جديدِ پشتيبانى مالى از فعاليت‌هاى انتخاباتى قرار دارد، حاصل رشد تكان دهنده كمكهاى به اصطلاح نرم دلارى‌[٥] است؛ يعنى پولى كه به احزاب سياسى داده مى‌شود و اين پول بعدها در ميان نامزدها توزيع مى‌گردد. اين كمكهاى نرم دلارى به طور روزافزون به منزله گريزگاهى قانونى مورد استفاده قرار مى‌گيرد تا محدوديت‌هاى مالى فعاليتهاى انتخاباتى فدرال را دور بزند. كمك مستقيم به نامزدها حداكثر ١٠٠٠ دلار براى افراد و ٥٠٠٠ دلار براى شركتهاى تجارى است، اما كمك به احزاب سياسى نامحدود است.

اعانه جمع كردن براى مسائل سياسى همواره يك بازى فروش امتيازات بوده است. يكى از ويژگيهاى خطرناك دهه ١٩٩٠ اين است كه مبالغ صرف شده براى كسب منصبهاى ملى نجومى شده‌است. ويژگى ديگر اينكه بخش تجارى آمريكا در حال تأمين سهم بيشتر و بيشترى از اين مبالغ هنگفت است. خيلى روشن است كه وقتى مقامات منتخب از هر جناح و دسته‌اى به‌شدت وامدار و نيازمند سرمايه‌داران شوند، فساد فرآيند سياسى را

[١] -

- Center for Responsive Politics, Whos Paying for This Election? A Special Report on Fundraising Patterns in the ٦٩٩١ Elections) Washington D. C.: Center for Responsive Politics, Oct. ٦٩٩١(, p. ٦.

[٢] -Ellen Miller

[٣] -Tobacco Road

[٤]

- Leslie Wayne," Business Is Biggest Political Donor, Dwarfing Labors Contribution, Study Says," New York Times, Oct. ٨١, ٦٩٩١, p. ٧٢.

[٥] -soft -dollar contributions