شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٧ - ه - ايرانيان و پرچمدارى اسلام

(امامت) را از جايگاهى كه خدا براى آن قرار داده است، [به كسى ديگر] منتقل كنند، نمى‌توانند، و اگر همه مردم، كافر شوند تا جايى كه يك نفر [مؤمن‌] هم باقى نمانَد، باز خداوند براى اين امر، كسانى را مى‌آورد كه اهل آن باشند».

سپس فرمود: «آيا نشنيده‌اى كه خداوند مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هر كس از شما از دين خود برگردد، به زودى خدا، گروهى [ديگر] را مى‌آورد كه آنان را دوست مى‌دارد و آنان [نيز] او را دوست مى‌دارند. [اينان،] با مؤمنان، فروتن [و] بر كافران، سرفرازند» و آيه را تا آخر آن خوانْد.

و در آيه‌اى ديگر فرموده: «و اگر اينان (مشركان)، بِدان كفر ورزند، بى گمان، گروهى‌ [ديگر] را بر آن مى‌گماريم كه بِدان، كافر نباشند». سپس فرمود: «اهل اين آيه، همان اهل آيه پيشين اند.

٢٩١. تفسير القمّى: «به زودى، خداوند، مردمى را مى‌آورد كه آنان را دوست مى‌دارد و آنان [نيز] او را دوست مى‌دارند». اين آيه، در باره قائم عليه السلام و ياران او نازل شده است كه‌ «در راه خدا، جهاد مى‌كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‌ترسند».

٢٩٢. مجمع البيان‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «اگر بخواهد، شما را مى‌بَرَد»-: يعنى: «اى مردم!»، اگر خدا بخواهد، شما را نيست و نابود مى‌كند.

گفته شده: در اين آيه، عبارتى محذوف [در تفسير] است. يعنى: اى مردم! اگر بخواهد شما را ببرد، مى‌بَرَد «و ديگران را مى‌آورد»؛ يعنى مردمانى ديگر، غير از شما را مى‌آورد كه پيامبرش را يارى و حمايت مى‌كنند.

و روايت مى‌شود كه چون اين آيه نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله دستش را به پشتِ سلمان زد و فرمود: «آنان، قوم اين مرد هستند»، يعنى ايرانيان.

٢٩٣. صحيح ابن حبّان‌- به نقل از ابو هُرَيره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين آيه را تلاوت كرد: «و اگر روى برتابيد، [خدا] جاى شما را به مردمى غير از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود».