شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨١ - الف - حركت زمين
«و در زمين، كوههايى استوار افكند تا شما را نجنبانَد».
حديث[١]
٢٥٠. امام على عليه السلام: [خداوند،] زمين را ايجاد كرد و آن را [در جا و مدار خود] نگه داشت، بى هيچ اشتغالى، و آن را استوار ساخت، امّا نه بر قرارگاهى.
٢٥١. امام على عليه السلام- در چگونگى زمين و گسترانيدن آن بر روى آب-: و زمين [و خشكى]، گسترش يافته، در ميان آن درياى موّاج، آرام گرفت.
٢٥٢. امام على عليه السلام- در باره آغاز آفرينش زمين-: تكانهاى زمين را به وسيله صخرههاى استوار و كوههاى سر به فلك كشيده ستيغ افراشته، تعديل كرد و به سبب فرو رفتن كوهها در قطعات و اعماق پوسته زمين و نفوذ آنها در حفرهها و شكافهاى پهناور زمين و سوار شدن آنها بر گردنهاى دشتها و پستىهاى زمين، جنبش و تكانِش زمين، آرام گرفت.
٢٥٣. امام على عليه السلام- در باره شگفتى آفرينش گيتى و در وصف كوهها-: و پايههاى آنها (كوهها) را در دلِ زمينهاى اطرافشان و جاى جاى آن- كه بايد- فرو بُرد و قلّههاى
[١]. گفتنى است كه در اين روايات، اشارهاى به اعجاز علمى قرآن در باره حركت زمين نشده و آوردن آنها در ذيل آيات ياد شده، در واقع، به منزله شرح و بيان آيات از زبان كسانى است كه علوم و معارف آنها، ريشه در قرآن دارد.