شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١ - ٤ جاودانگى

كسى كه با آن حجّت آورد، [مايه‌] پيروزى، و براى كسى كه به آن عمل كند، نگه دارنده، و براى كسى كه آن را به كار وا دارد، مَركب، و براى كسى كه نشانه جويد، نشانه، و براى كسى كه سپر بخواهد، سپر، و براى كسى كه فرا بگيرد، دانش، و براى كسى كه روايت كند، خبر، و براى كسى كه داورى كند، حكم قرار داده است.[١]

٤. جاودانگى‌

يكى از برجسته‌ترين نكاتى كه در احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام در تبيين جايگاه قرآن در اسلام مورد تأكيد قرار گرفته، تداوم حيات و جاودانگى اين كتاب آسمانى است.[٢] در حديثى از امام باقر عليه السلام آمده است:

إنَّ القُرآنَ حَىٌّ لا يَموتُ، وَ الآيَةَ حَيَّةٌ لا تَموتُ، فَلَو كانَتِ الآيَةُ إذا نَزَلَت فِى الأَقوامِ ماتوا ماتَتِ الآيَةُ، لَماتَ القُرآنُ، و لكِن هِىَ جارِيَةٌ فِى الباقينَ كَما جَرَت فِى الماضينَ.[٣]

قرآن، زنده است و نمى‌ميرد، و آيه [هاى آن‌] نيز زنده اند و نمى‌ميرند؛ زيرا اگر آيه‌اى كه در باره اقوامى نازل شده است، با مُردن آنها مى‌مُرد، قرآن نيز مُرده بود؛ لكن قرآن، در ميان آيندگان، جارى است، همچنان كه در ميان گذشتگان، جارى بود.

همچنين از امام صادق عليه السلام گزارش شده است كه:

إنَّ القُرآنَ حَىٌّ لَم يَمُت، وَ إنَّهُ يَجرى كَما يَجرِى اللَّيلُ وَ النَّهارُ، وَ كَما تَجرِى الشَّمسُ وَ القَمَرُ، وَ يَجرى عَلى‌ آخِرِنا كَما يَجرى عَلى‌ أوَّلِنا.[٤]

[١]. ر. ك: ص ١٢٣ ح ١١٠.

[٢]. ر. ك: ج ٣ ص ٢٩( بخش سوم/ فصل دوم: زنده و جارى بودن در همه زمان‌ها).

[٣]. ر. ك: ج ٣ ص ٢٨ ح ٧٤٣. نيز، ر. ك: تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٢٠٣ ح ٦.

[٤]. ر. ك: ج ٣ ص ٢٨ ح ٧٤٥. نيز، ر. ك: تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٢٠٣ ح ٦.