ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٣٩ - ابن مياده- رماح بن ابرد
در سال چهار صد و چهاردهم هجرت درگذشت. (ص ٦٧٢ ج ١ س)
ابن موفق- شيخ على بن موفق
- بغدادى، از اكابر عرفا و مشايخ عراق ميباشد كه با ذو النّون مصرى صحبت داشت، هفتاد مرتبه حج نموده و ميگفته است: الهى اگر ترا به بيم دوزخ عبادت كنم مرا در دوزخ دار و اگر باميد بهشت ميپرستم در بهشتم جاى مده و اگر باخلاص ميپرستم يكبار ديدار بنما، باز هرچه خواهى كن. صاحب ترجمه بسال دويست و شصت تمام يا شصت و پنجم هجرت درگذشت و بنابر اوّل جمله: على معلى- ٢٦٠ و دوم جمله: على والى حق- ٢٦٥ مادّه تاريخ او است.
(ص ١٥٧ ج ٢ خه)
ابن مهدى- احمد بن على
- در باب القاب بعنوان خطيب بغدادى مذكور است.
ابن مهزيار- على بن مهزيار
- مكنّى به ابو الحسن، از ثقات محدّثين اماميّه ميباشد كه كثير الرواية بود، جلالت قدر او مصرّح به بسيارى از اخبار دينيّه است. پدرش در اصل نصرانى و اخيرا دين اسلام را قبول نمود، بتصريح بعضى از اجلّه خود على نيز در حال صغر از نصرانيّت باسلام آمده و تفقّه نمود، از اصحاب حضرت رضا و جواد و هادى عليهم السلام بوده و از ايشان روايت كرده بلكه در بعض نواحى سمت وكالت هم از طرف قرين الشرف ايشان داشته است و بيشتر از سى كتاب در ابواب فقهيه بدو منسوب دارند. اينكه او همان على بن ابراهيم بن مهزيار ميباشد كه بشرف ملاقات حضرت ولى عصر عجل اللّه فرجه مشرف بوده و على بن مهزيار گفتن هم من باب نسبت بجدّ است و يا غير او است موكول بكتب رجاليّه ميباشد.
ابن المهنا- احمد
- بعنوان جمال الدين احمد بن على بن مهنا نگارش دادهايم.
ابن مياح
در اصطلاح رجالى حسين بن مياح مداينى است.
ابن مياده- رماح بن ابرد
- مكنّى به ابو شرحيل، معروف بنام مادرش مياده، از مشاهير شعراى اوائل اسلام ميباشد كه عهد بنى اميّه و بنى عباس هردو را درك كرد، مدايحى درباره خلفا و اكابر هردو فرقه گفت با دخترى