ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠٣ - ام الخير- سلمى
حضرت على ع معروف و در محاربه صفّين ملتزم طرف آن حضرت بوده و نطقهاى مؤثّر و مهيجى در ترغيب و تشجيع لشگر بمحاربه معاويه مينموده است. اين بود كه بعد از شهادت آن حضرت از طرف معاويه در شام احضار و نخست ببهانه آن نطقها تهديد و اخيرا تلطيف شد، باز بكوفه مراجعت نمود و تا آخر عمر با كمال عزّت ميزيست و مكالمات او با معاويه را موكول بكتب مربوطه ميدارد.
(ص ٥٧ در منثور و ٤٥ ج ١ خيرات و ٣٦ بلاغات النساء و غيره)
ام الخير بنت صخر
همان ام الخير سلمى مذكور ذيل است.
ام الخير بنت عبد اللّه
ابن امام محمد باقر از اصحاب حضرت صادق ع بوده است.
ام الخير بنت يوسف
دو نفر از محدّثين زنان و از مشايخ سيوطى بودهاند.
ام الخير- خديجه
- از محدّثين بوده و در انشا و حسنخط نيز مهارت داشت، اجازهها را با خط خودش مىنوشته و به ضوء الصباح ملقّب بوده و در هفتصد و سىام هجرت درگذشت.
(ص ٤٥ ج ١ و ١٣٩ ج ٢ خيرات)
ام الخير- رابعه عدويه
- بهمين عنوان در باب القاب نگارش يافته است.
ام الخير- زينب بنت ابراهيم
- نيز از محدّثين و از مشايخ سيوطى بوده است.
ام الخير- سلمى
- بنت صخر بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مرة بن كعب، از صحابيّات زنان و مادر ابو بكر خليفه بوده و عمر زياد نموده است. از شوهرش ابو قحافه و پسرش ابو بكرارث برده و نسب ابو بكر در جدّ ششمين مادريش مرة با نسب مبارك حضرت رسالت ص متحد ميباشد، چنانكه نسب پدريش نيز كه در عنوان ابو قحافه اشاره شد بهمين نحو بوده و