ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٣٥ - ابن المنقى- على
علما خبير بوده و تأليفات نافعه دارد:
١- الاشراف على مذاهب الاشراف كه بزرگ و از كثرت احاطه مؤلف خود حاكى است ٢- الاوسط فى السنن و الاجماع و الاختلاف كه بزرگ و پانزده مجلد و عزيز الوجود بوده و يك نسخه از آن برقم ١٠٣٤ در خزانه اياصوفيا موجود است ٣- تفسير قرآن مجيد ٤- المبسوط.
وى بسال سيصد و نهم يا دهم يا هيجدهم هجرت در مكّه درگذشت.
(كف و ص ٣٤ ج ٢ كا و ٥٢ تذكرة النوادر)
ابن منصور- حسين بن منصور
- در باب القاب بعنوان حلاج حسين مذكور شده است.
ابن منظور
بعنوان جمال الدين محمد بن مكرم در باب القاب مذكور است.
ابن منعه- موسى بن يونس
- بعنوان كمال الدين موسى نگارش يافته است.
ابن المنفاخ- احمد
- بن موفق الدين بعنوان ابن العالمة نگارش داديم.
ابن منقذ- اسامة
- بن مرشد بن على بن مقلد بن نصر بن منقذ كنانى، كلبىّ القبيلة، شيزرىّ الولادة، دمشقىّ الوفاة و الاقامة، ملقّب به محب الدين و مؤيد الدولة، مكنّى به ابو المظفر، معروف به ابن منقذ، از علما و اكابر بنى منقذ و امراى قلعه شيزر نامى نزديكى حماة است كه در قوه نظم و نثر توانا، از كلماتش آثار امارت هويدا، نزد طبقات مردم بسيار محترم بوده و از تأليفات او است:
١- البديع فى نقد الشعر كه يك نسخه از آن در كتابخانه بلديه اسكندريه موجود است ٢- ذيل يتيمة الدهر ثعالبى ٣- الشيب و الشباب ٤- كتاب الاعتبار كه در شرح زندگانى خود بوده و در پاريس با ترجمه فرانسوى آن چاپ شده است ٥- لباب الاداب.
وى بسال پانصد و هشتاد و چهارم هجرت در نود و شش سالگى درگذشت.
(ص ٢٥٦ مط)
ابن المنقى- على
- بن خليفه موصلى نحوى زاهد متقى، مكنّى به ابو الحسن، معروف به ابن المنقى، از افاضل نحويّين اواخر قرن ششم هجرت ميباشد كه بر معاصرين خود تقدّم داشت و كتاب المعونة در نحو تأليف او است. شعر خوب نيز ميگفته و در سال پانصد و شصت و دويم يا نود و سيّم درگذشت.
(كف و سطر ٢٣ ص ٤٨٧ ت)