ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٤٣ - ابن الفوطى- شيخ عبد الرزاق
نوشته شده برقم ٦٢٨ در خزانه بانگىفور موجود است و غير اينكه تا صد تأليف در اصول فقه و اصول دين و معانى قرآن و موضوعات ديگر بدو منسوب ميباشد و رجوع بعنوان اسفرايينى ابراهيم بن محمد بن ابراهيم نيز نمايند.
(ص ٦٥٤ ج ١ س و ٨١ هب و ٧١٤ ت و ٥٦ ج ٢ كا و ٤٤ و ٦٤ تذكرة النوادر)
ابن الفوطى- شيخ عبد الرزاق
- بن احمد بن محمد بن محمد بن احمد بن عمر بن محمد بن محمود بن احمد بن محمد بن مفضل بن عباس بن عبد اللّه بن معن بن زائده شيبانى ابن الصابونى، مروزىّ الاصل، بغدادىّ المسكن، ابو الفضل الكنية، ابن الفوطى الشّهرة، جمال الدين يا كمال الدين اللّقب، نسبش موافق آنچه از درر كامنه نقل شد با دوازده واسطه به معن بن زائده ميرسد و چنانچه از نسب مذكور روشن ميگردد گاهى به ابن الصابونى هم متّصف بلكه در قاموس الاعلام فقط بهمين عنوان مذكورش داشته است بهرحال وى از مشاهير محدّثين و مورّخين و افاضل ادباى اوائل قرن هشتم هجرت ميباشد كه در منطق و علوم اوائل و فنون حكمت خبير، ذهنى نقّاد و طبعى وقّاد داشت، بهر دو زبان عربى و فارسى شعر خوب ميگفت، خطّش نيز بسيار ممتاز و خوب و مانند خط خطّاط شهير ابن البواب بوده است. وى در عداد مشاهير خطّاطين معدود و بسيار سريع القلم بود، روزى چهار جزوه با خط خوب مينوشت، بسا بودى كه بر پشت خوابيده و دست بطرف سقف خانه كتابت ميكرد و بسيارى از كتب قديمه را با خط مليح خود استنساخ كرده است. يك نسخه از كتاب خريدة القصر عماد كاتب كه با خط ابن الفوطى و چهار مجلّد بزرگ بوده بدست ابن حجر رسيد، اتحاف صاحب يمنش كرده و بانعامات بسيارى نايل گرديد.
ابن الفوطى در فاجعه بغداد و تسلّط مغول اسير شد و باستخدام از طرف خواجه نصير طوسى موفق آمد، سالها از آن يگانه فيلاسوف اسلامى تتلمذ كرده و اساس منطق و فلسفه و علوم متنوعه را متقن داشت، مدتى هم مباشر كتابخانه و خزانه رصد مراغه (كه چهار صد هزار كتاب داشته) گرديد، بعد از مراجعت ببغداد نيز تا آخر عمر كتابدار