ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١٦ - بنى عقيل
بنى عراب
در ضمن شرححال ديان ابن عمران فزارى از تنقيح المقال گويد كه فزارى منسوب به پدر قبيلهايست و نامش فزارة بن ذبيان بن بغيض بن ريث بن غطفان است و بنى شمخ و بنى عراب و بنى عشراء هم از شعب آن قبيله هستند. در قاموس هم گويد شمخ بن فزاره بطنى است (از بطون قبيله فزاره) و بنى العشراء قومى است از فزاره و رجوع بعنوان فزارى هم شود.
بنى عساكر
عنوان چند تن از مشاهير فقها و قرّاء و محدّثين بوده و بعضى از افاضل ايشان را بعنوان ابن عساكر تذكّر داديم.
بنى عشراء
يكى از شعب قبيله فزاره ميباشد و رجوع به بنى عراب نمايند.
بنى عطيه
در فصل ثانى خاتمه بعنوان آل عطيه خواهد آمد.
بنى عقيل
بنوشته احمد رفعت يكى از دول صغيره ميباشد كه در سيصد و هشتادم يا هشتاد و ششم هجرت باهتمام عقيل نامى در موصل تشكيل يافت و در چهار صد و نود و نهم منقرض گرديد لكن كلمات ابن خلّكان و قاضى نور اللّه با اندك تفاوتى مابين آنها صريح است در اينكه اين دولت در سيصد و هشتادم باهتمام محمد بن مسيب عقيلى تشكيل و در چهار صد و نود و نهم منقرض و نه (٩) تن از ايشان در اين مدت بقرار ذيل حكمران مصر بودهاند:
١- ابو الدواد محمد بن مسيب بن رافع بن مقلد بن جعفر عقيلى ٣٨٠ ه ق
٢- ابو حسان حسام الدولة مقلد بن مسيب فوق ٣٨٧ ه ق
٣- ابو المنيع معتمد الدولة قرواش بن مقلد فوق ٣٩١ ه ق
٤- زعيم الدولة بركة بن قرواش ٤٤١ ه ق
٥- ابو المعالى قريش بن بدران بن مقلد فوق ٤٤٣ ه ق
٦- ابو المكارم مسلم بن قريش فوق ٤٥٣ ه ق
٧- ابو عبد اللّه محمد بن مسلم فوق ٤٧٨ ه ق
٨- ابو الحارث محيى الدين مهارش بن مجلى بن عليب بن قيان بن شعيب بن مقلد