ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٣١ - ابن مماتى- اسعد
مراثى بسيارى در حق حضرت امام حسين ع گفته و قصائد بسيارى بنظم آورده است. يك بديعيه در مدح حضرت رسالت ص انشا كرده كه علاوهبر محسنات بديعيّه متداوله، چندين نوع ديگر از محسنات بديعيّه را حاوى است كه ابتكار و اختراع خودش بوده و بىسابقه ميباشد. بسال هزار و سيصد و بيست و دويم هجرت در شصت و هشت سالگى درگذشت.
(ص ٧٧ ج ٣ ذريعه)
ابن الملقن- عمر
- بن على بن احمد بن محمد انصارى شافعى، معروف به ابن الملقن، ملقّب به سراج الدين مكنّى به ابو حفص، از علماى عامّه اوائل قرن نهم هجرت بوده و از تأليفات او است:
١- العقد المذهب فى طبقات حملة المذهب كه حاوى شرح حال اجمالى هزار و هفتصد نفر ميباشد ٢- الكلام على سنة الجمعة در فقه شافعى ٣- مختصر مسند ابن حنبل.
در سال هشتصد و پنجم هجرت درگذشت. (ص ٤١٢ ج ١ نى و ٢٥٢ مط)
ابن ملك- عبد اللطيف
- بعنوان ابن فرشته نگارش داديم.
ابن ملكا يا ابن ملكان- هبة اللّه
- در باب دويم بعنوان ابو البركات طبيب بلدى نگارش يافته است.
ابن الملوح- قيس بن ملوح
- در باب اول بعنوان مجنون عامرى نگارش يافته است.
ابن مليك- على
- بن محمد بن على در باب اول بعنوان علاء الدين مذكور است.
ابن مماتى- اسعد
- بن خطيرى كه به قاضى اسعد موصوف، به ابو المكارم مكنّى و بجهت انتساب بجدّ چهارمش ممّاتى (با فتح و تشديد) به ابن مماتى معروف است از فضلاى اوائل قرن هفتم هجرى ميباشد كه كاتب منشى شاعر، مصنّفاتى بدو منسوب و از آثار قلمى او است:
١- ديوان شعر كه ابن خلكانش ديده و قطعاتى از آن درآورده است ٢- نظم كتاب سيرة صلاح الدين ٣- نظم كليله و دمنه. در اصل خود و عشيرهاش نصرانى مذهب بودهاند تا