جوانى از مولد خود رماحيه بنجف رفته و بتحصيل علم پرداخت تا بمرتبه اجتهاد رسيد و بطريقه صوفيه مايل و بوحدت وجود معتقد و در اواخر از اين عقيده منصرف گشته و رساله‌اى در ردّ آن نوشت و در هزار و دويست و سى و دويم هجرت بطهران رفته و در مدرسه صدر آنجا بتدريس و امامت پرداخت و در خلال اين احوال بعضى از علوم غريبه را نيز اخذ و اخيرا بزيارت مشهد مقدس رضوى مشرّف، باز بنجف مراجعت و بزيارت بيت اللّه موفق و در آن سفر مقدس ارجوزه‌اى بنام رحلت حجازيه نظم كرد كه حاوى مناسك حج و تعيين مقامات شريفه حجاز و تاريخ ابنيه و آب و هوا و ديگر مزاياى حجاز است.

در سال هزار و دويست و شصت و هفتم هجرت درگذشته و از تأليفات او است:

١- انيس الزوار در زيارات و ادعيه ٢- رائق المقال فى فائق الامثال كه امثال دايره و متداوله را بترتيب حروف هجا تأليف كرده است ٣- الرحلة الحجازية كه فوقا مذكور شد ٤- الرحلة الخراسانية كه عجائب و غرائب و عادات و اخلاقى را كه در مسافرت مشهد رضوى ديده حاوى و نظم آن از نثرش بيشتر است ٥- مستجاب الدعوات كه بطرز عدة الداعى ابن فهد است.

نيز در اعيان الشيعه گويد: در كوه لبنان طايفه‌ايست از اشراف نصارى كه به آل زوين معروف هستند و از پدرانشان نقل مى‌كنند كه يكى از اجداد ايشان از عراق به لبنان آمد و اقامت كرد و ذريّه و نسل او بكيش نصارى رفته‌اند و احتمال قوى ميدهند كه ايشان نيز از سادات آل زوين عراقيين باشند و هم گويند كه دلهايشان باسلام مايل و عاطفه‌اى نسبت به مسلمان دارند.

ناگفته نماند گروهى كه از آل زوين در حيره ساكن بوده و فوقا اشاره نموديم در اواخر در حفظ املاك و مزارع خودشان عاجز شده و ديگر قادر بر استغلال و بهره‌بردارى از آنها نبودند اينك تمامى آنها از طرف دولت تركيه به آل فتله كه قبيله‌ايست معروف و قحطانى الاصل تسليم شد و تا امروز در دست ايشان است.

(ص ٤٦٦ ج ٨ عن و ٤٥٦ ج ٢ ذريعه)

آل زهره‌

يكى از خانواده‌هاى جليله علميّه حلب ميباشد كه تحت عنوان ابن زهره اشاره شد و بعضى از اكابر ايشان را نيز بهمين عنوان تذكّر داديم.