- يا احمد بن محمد بن كثير فرغانى، معروف به ابن كثير، در حدود سال دويست و چهل و هفتم هجرت از اكابر منجّمين بود، در صناعت نجوم يدى طولى داشته و در اكثر استخراجات نجومى مصيب بوده است و اختصار المجسطى و كتابى در حركات سماويه و جوامع علم نجوم تأليف او ميباشد و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٢٢٥ مط)

ابن الكربلائى- درويش حسين‌

- حافظ تبريزى كربلائى، معروف به كربلائى بابا فرجى و ابن الكربلائى و حافظ حسين، از فضلاى اواخر قرن دهم هجرى بوده و اوائل قرن يازدهم را ديده است. در حدود سال نهصد و هشتاد و هشتم هجرى قمرى بدمشق رفت، با شيخ حسن بورينى سابق الذكر ملاقات كرد و شيخ، زبان فارسى را از او ياد گرفت بطورى كه مثل اشخاص فارسى‌زبان تكلّم ميكرد. در همان اوقات با شيخ بهائى نيز كه بدمشق آمده و در محلّه خراب در خانه يكى از تجّار منزل كرده بوده ملاقات و خواستار مذاكره بعضى از اشعارش گرديد.

درويش حسين كتاب مفصّلى بنام روضات الجنات در خصوص مقابر فضلا و مشاهير اولياى تبريز و نواحى آن در سال نهصد و هفتاد و پنجم هجرت تأليف كرده كه بر يك مقدمه و يك خاتمه و هشت روضه مشتمل و جمله: زيارات قبور اوليا- ٩٧٥ مادّه تاريخ تأليف بوده و يك نسخه خطّى از آن در تبريز در كتابخانه شخصى جناب حاج حسين آقا تاجر نخجوانى موجود است و چنانچه از كلمات خودش برميآيد خطّاط هم بوده است.[١]

(خلاصة الاثر و خود نسخه مذكوره)

[١]- اينجانب عين همان نسخه خطى را در كتابخانه جناب آقاى حاجى حسين نخجوانى ديده‌ام حضرت علامه شهير معاصر آية اللّه العظمى آقاى سيد شهاب الدين نجفى نزيل قم كثر اللّه امثالهم اين شرح را با خط شريف خودشان در اول كتاب مزبور مرقوم داشته‌اند كه براى تكثير فائده عينا در اينجا نقل مى‌نمايد (مخفى نماند كه قبر حافظ حسين در دامنه جبل قاسيون دمشق ميباشد وفات او بنابر آنچه در مجموعه‌اى بخط مرحوم والد است (٩٩٤) واقع شده و او را تأليفات بسيارى است از جمله كتاب مزارات الشام- سفرنامه حجاز- مثنوى تفسير قرآن بمذاق عرفا و تمام نشده و اعقاب-