ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦٥ - ابن الهائم- احمد بن محمد
ابن الوليد
در اصطلاح رجالى، احمد بن محمد بن حسن بن احمد بن وليد و پدرش محمد و هم على بن وليد خزاز بوده و شرححال ايشان موكول بدان علم شريف است.
ابن وليد- مسلم بن وليد
- در باب اوّل (القاب) بعنوان صريع الغوانى مذكور شده است.
ابن وهب
در اصطلاح رجالى معاوية بن وهب است.
ابن وهب- عبد اللّه بن محمد بن وهب
- محدّث حافظ دينورى، مكنّى به ابو محمد، معروف به ابن وهب، از محدّثين اوائل قرن چهارم هجرت ميباشد و يك تفسير قرآن تأليف او است كه يك نسخه از آن برقم ٢٢١ و ٢٢٢ در خزانه اياصوفيا و يك نسخه ديگرش نيز كه بخط بسيار قديم ميباشد در خزانه آصفيه موجود و در سيصد و هشتم هجرت درگذشت. (ص ١٥ تذكرة النوادر)
ابن وهب- عبد اللّه بن وهب
- مالكى مصرى قرشى، مكنّى به ابو محمد، معروف به ابن وهب، از فقها و محدّثين مالكيّه و از اصحاب امام مالك ميباشد كه بسيار زاهد و متّقى بوده و قضاوت مصر را كه از طرف خليفه وقت بدو تكليف كردند قبول ننمود و از تأليفات او است:
١- تفسير قرآن مجيد كه به تفسير ابن وهب معروف است ٢- الجامع ٣- الموطا الصغير ٤- الموطا الكبير. صاحب ترجمه بسال يكصد و نود و هفتم هجرت در بيست و نه سالگى در مولد خود مصر درگذشت. (كف و ص ٦٧٧ ج ١ س)
ابن وهيب- عبد الرحمن بن وهيب
- در باب اوّل (القاب) بعنوان قوصى مذكور شده است.
ابن الهائم- احمد بن محمد
- بن عماد بن على مصرى مقدسى، معروف به ابن الهائم، مكنّى به ابو العباس، ملقّب به شهاب الدين، از علماى عامّه اوائل قرن نهم هجرت ميباشد كه در فقه و علوم ادبيّه دستى توانا داشت، در حساب