ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١١ - بنى عباس
فاطميّه را تبعيت مينمودند تا در اواسط قرن ششم هجرت خلافت فاطميّه منقرض شد و صلاح الدّين ايّوبى (كه در تحت عنوان بنى ايّوب اشاره نموديم) باز هم خلافت عباسى را تقويت كرد و خطبه بنام ايشان خوانده شد. در بحبوحه حال اهل صليب در جهات شام و فلسطين استيلا يافتند، ايّوبيان هم بمدافعه ايشان سرگرم شدند و در جهات شرقى پارهاى حكومتهاى متفرقه ظهور يافته و بدينوسيله اساس خلافت عباسيان رو بانهدام و انكسار گذاشت.
در اوائل قرن هفتم هجرت چنگيز خان مغولى قسمت شرقى ممالك اسلامى را مسخّر نمود، در اواسط قرن مذكور نيز هلاكو خان بن تولى خان بن چنگيز خان بغداد را بحيطه تصرف آورد و در سال ششصد و پنجاه و ششم آفتاب شوكت عباسى منكسف و رشته دولتشان منقرض گرديد.
بالجمله موافق آنچه در قاموس الاعلام و ديگران تصريح كردهاند چون بيدق ابو مسلم خراسانى كه اوّلين سبب تشكيل دولت عباسى ميباشد محض علامت بودن ماتم حسينى، رنگ سياه داشته اينك عبّاسيان نيز همان رويه را معمول و در تمامى عادات و رسومات خودشان رنگ سياه را بكار ميبردند. اسامى و تاريخ جلوس خلفاى عباسى بغداد بدين شرح است:
١- ابو العباس سفاح عبد اللّه بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس ١٣٢ ه
٢- ابو جعفر منصور (دوانيقى) بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس ١٣٦ ه
٣- محمد مهدى بن منصور ١٥٨ ه
٤- موسى الهادى ابن محمد مهدى كنيه بدست نيامد ١٦٩ ه
٥- هارون الرشيد ابن محمد مهدى كنيه بدست نيامد ١٧٠ ه
٦- محمد امين ابن هارون كنيه بدست نيامد ١٩٣ ه
٧- ابو العباس عبد اللّه مأمون ابن هارون ١٩٨ ه
٨- ابو اسحق محمد معتصم ابن هارون ٢١٨ ه