ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٤٥ - ابن فهد- احمد
و از تأليفات او است: خلاصة التنقيح فى المذاهب الحق الصحيح كه در فقه اماميّه و دو مجلّد بزرگ و شرح ارشاد علّامه حلّى است و جلد دويم آنكه از نكاح تا آخر ديات ميباشد بنظر صاحب ذريعه رسيده است و مؤلف در آخر آن خود را بدين روش معرفى مينمايد اين كتاب خلاصة التنقيح بدست مؤلف خود احمد بن محمد بن فهد بن حسن بن محمد بن ادريس در بيست و سيّم رمضان هشتصد و ششم هجرت بپايان رسيد و بنابراين، اين ابن فهد نيز مثل ابن فهد حلّى مذكور ذيل احمد پسر محمد بن فهد ميباشد چون در اسم و زمان و اساتيد و مشايخ روايت و اشتهار بابن فهد و تأليف شرح ارشاد متحد و مشترك هستند لذا در اغلب موارد منشأ اشتباه اسمى شده و هردو را يكى پنداشته و كتاب خلاصة التنقيح مذكور را از ابن فهد مذكور ذيل دانند لكن علاوه بر تأليفات ايشان قيود مقرى و احسائى و لقب شهاب الدين و نبودن كنيه و پدر بودن فهد در اينجا و حلّى و اسدى و لقب جمال الدين و كنيه ابو العباس داشتن و جد بودن فهد در ابن فهد حلّى ذيل در امتياز و تعدّد ايشان كافى و علاوه بر همه اينها صاحب ترجمه (ابن فهد احسائى) در حلّه معروف و ابن فهد حلّى ذيل در كربلا مشهور است. سال وفات و مشخّص ديگرى از همين ابن فهد احسائى بدست نيامد.
(ذريعه و تنقيح المقال و ص ٢١ ت و ٢٣٨ ج ١٠ عن و غيره)
ابن فهد- احمد
- بن محمد بن فهد اسدى حلّى، ملقّب به جمال الدين، مكنّى به ابو العباس، معروف به ابن فهد، از اكابر و اعيان علماى اماميّه قرن نهم هجرت ميباشد كه فقيه فاضل محدّث كامل عابد زاهد ثقه و صالح مرتاض، حاوى فروع و اصول، جامع معقول و منقول، در فضائل و كمالات ظاهر و باطن و لفظ و معنى و علم و عمل و فضل و عرفان و زهد و تقوى شهره آفاق ميباشد و تأليفات او بهترين معرّف تمامى مقامات علمى و عملى وى بوده و حاكى از بعض عوالم ديگرش نيز ميباشد:
١- آداب الداعى ٢- الادعية و الختوم ٣- استخراج الحوادث و بعض الوقايع