ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٦ - ابن الشجرى- هبة اللّه
ابن شبل با آنهمه مهارت و حذاقتى كه در تمامى فنون طبّى داشته از مباشرت معالجه و طبابت اجتناب ميورزيد، در انزوا و تدريس كتب حكمت امرار حيات مىنمود، تا بسال چهارصد و هفتاد و سيم يا چهارم يا پنجم هجرت در بغداد درگذشت و در باب الحرب مدفون گرديد.
(كف و ص ٤٩٢ ج ٢ مه و ٦٧ ج ١ مر و ٢٣ ج ١٠ جم و ٦٣٨ ج ١ س)
ابن شبه- (بر وزن مكّه) عمر بن شبة بن عبيده
- فقيه اديب مورّخ عامى، مكنّى به ابو زيد، در اخبار و سير باخبر، در هريك از امراء مدينه و مكه و در بصره و كوفه و طبقات شعرا و غيرها كتابى تأليف داده و بسال دويست و شصت و دويم هجرى قمرى در نود سالگى در سامره درگذشت.
(ص ٦٠ ج ١٦ جم)
ابن شبيب- ريان بن شبيب
- دايى معتصم عباسى، از مشاهير و ثقات محدّثين اماميّه، رواياتى كه در فضيلت زيارت حضرت حسين ع و اجر گريه براى حضرت، از حضرت رضا ع نموده مشهور، بلكه از حضرت صادق ع نيز روايتى كرده و عهد سعادت حضرت باقر ع را نيز درك كرده است.
(كتب رجاليه)
ابن الشبيه- على
- بن عبد اللّه علوى حسينى، مكنّى به ابو القاسم، معروف به ابن الشبيه، از مشاهير محدّثين، از مشايخ خطيب بغدادى و صدوق، متديّن و صحيح الاعتقاد بوده و با دسترنج خود امرار معاشرت مىنمود و بفقرا مواسات ميكرد. از حضرت رسالت ص روايت كرده كه در حق امام حسن مجتبى فرمود:
اللّهم انّى احبّه و احبّ من يحبّه. در رجب چهار صد و چهل و يكم هجرت در هشتاد و يك سالگى وفات نمود. (ص ٩ ج ١٢ تاريخ بغداد)
ابن الشجرى- هبة اللّه
- بن على شجرى بن محمد بن حمزة، حسنى يا حسينى بغدادى، مكنّى به ابو السعادات، معروف به ابن الشجرى، موصوف