ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٣ - ابن مزاحم- نصر
بودهاند گفت كه اگر من فقط يك كلمه از حقائق بشما گفته باشم البته بقتل من فتوى خواهيد داد. بسال پانصد و شصت و چهارم هجرت در مصر درگذشته و قبرش مزار است.
(ص ٦٦٥ ج ١ س)
ابن المرزوق- ابو عبد اللّه
- نوه ابن المرزوق محمد بن احمد ذيل ميباشد كه او نيز عالمى بوده اديب و از تأليفات او است:
١- اختصار الفية ابن مالك ٢- انوار الدرارى فى مكررات البخارى ٣- انوار اليقين فى شرح حديث اولياء اللّه المتقين ٤- تفسير سورة الاخلاص ٥- تلخيص المفتاح ٦- الحديقة ٧- حرز الامانى ٨- الروضة در حديث و غير اينها.
بسال هشتصد و چهل و دويم هجرت در هفتاد و شش سالگى درگذشت و در قاموس الاعلام او را بهمين عنوان مذكور فوق درج و اسمى براى وى ننوشته و ظاهرش آنكه نام اصليش هم ابو عبد اللّه است. در كشف الظّنون هم بتأليفات مذكوره نپرداخته و تمامى مراتب محتاج بتحقيق ميباشد. (ص ٧٣٧ ج ١ س)
ابن المرزوق- محمد بن احمد
- ضمن عنوان مرزوقى از باب القاب مذكور است.
ابن مرزويه
در باب اول (القاب) بعنوان مهيار بن مرزويه مذكور است.
ابن مروان
در اصطلاح رجالى عباس بن عمر است كه بعنوان كلوذانى اشاره شده است.
ابن مريم- شريف محمد بن محمد
- از علماى قرن يازدهم تلمسان ميباشد كه در تاريخ هزار و يازدهم هجرت كتابى بنام البستان فى ذكر الاولياء و العلماء بتلمسان تأليف كرده كه حاوى شرححال هزار و هفتاد و هشت نفر از علما و اولياى آن نواحى بوده و نزد اهل تلمسان بسيار معتبر است و سال وفاتش بدست نيامد.
(ص ٦٦٦ ج ١ س)
ابن مزاحم- نصر
- بن مزاحم بن سيار منقرى، مكنّى به ابو الفضل، از مورّخين قرن دويم هجرت ميباشد كه با ابو مخنف لوط بن يحيى معروف