ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٨٤ - ابن طوطى- ابو نصر
او است: كتاب الترشيح در نحو كه مختصر مقدمات كتاب سيبويه است و در سال پانصد و بيست و هشتم هجرت وفات يافت. (ص ٣٢٣ ت)
ابن طرخان- احمد بن محمد
- بعنوان كاتب جرجرائى نگارش يافته است.
ابن طريح صفى الدين- ابن طريح فخر الدين-
دويمى در باب اوّل (القاب) بعنوان طريحى نگارش يافته و اولى نيز پسر او و از علماى اواخر قرن يازدهم و اوائل قرن دوازدهم هجرت ميباشد كه در سال هزار و هفتاد و دويم هجرت از والد معظّم خود اجازه داشته است. حاشيه كتاب مجمع البحرين والد مذكورش كه مستدرك المجمع گويند تأليف او است و سال وفاتش بدست نيامد.
(ص ١٩١ ج ٦ ذريعه)
ابن الطفيل- عامر
- بن طفيل بن مالك بن جعفر عامرى، از شعراى زمان جاهليّت ميباشد كه بسيار شجاع و حكيم و سخى و پسرعموى لبيد شاعر معروف صاحب معلّقه بود، در سال ششصد و سى و سيّم ميلادى درگذشت و ديوان شعر او با ديوان عبيد بن ابرص چاپ شده است. (ص ١٢٦٠ مط
ابن الطفيل- محمد
- بن عبد الملك بن طفيل اندلسى اشبيلى، مكنّى به ابو بكر يا ابو جعفر، از اطبّا و فلاسفه قرن ششم هجرت و از تلامذه ابن باجه سابق الذكر است. با ابن رشد مباحثاتى داشته و در تطبيق شريعت و فلسفه، اهتمام تمام بكار ميبرد، رساله حى بن يقظان در اسرار حكمت شرقيين كه بارها در مصر و غيره چاپ و بفرانسوى نيز ترجمه شده از او است و آن غير از رساله حى بن يقظان ابن سينا است. وى بسال پانصد و هشتاد و يكم هجرت در هشتاد و هفت سالگى درگذشت.
(كف و ص ١٤٦ مط)
ابن طلحة- محمد بن طلحة
- شافعى، بعنوان كمال الدين نگارش يافته است.
ابن طوطى- ابو نصر
- بن طوطى، موافق آنچه از معالم العلماى ابن شهرآشوب نقل شده از مجاهرين شعراى اهل بيت عصمت ع بوده و بس.