ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٨ - ام الفضل- لبابه
ام فروة- فاطمه يا قريبه
- بنت قاسم بن محمد بن ابى بكر، از ازواج حضرت امام محمد باقر ع و مادر والاگهر عبد اللّه و حضرت امام صادق ع و ملازم تقوى و حسن عمل بود. در عداد ثقات معدود و مادرش هم اسماء بنت عبد الرحمن بن ابى بكر است و هريك از پدر و مادرش نوه ابو بكر بن ابى قحافه بوده و بهمين جهت امام صادق ع فرموده است ولدنى ابو بكر مرتين يعنى من از دو جهت بابو بكر پيوند دارم بارى يكى از دختران حضرت صادق ع نيز كنيه امّ فروه داشته است.
(ص ١٥٤ ج ١ خيرات و ٥٩ تخ و ٧ ج ١٤ عن)
ام الفضل- زينب
- بنت عبد اللّه مأمون هفتمين خليفه عباسى (١٩٨- ٢١٨ ه ق- قصح- ريح) ميباشد كه در كمال و علم و ادب نادره زمان بود و با كمال ميل و رغبت و اصرار تمام خود مأمون در حدود هشت سالگى حضرت امام محمد تقى ع بدان حضرت تزويج شده است و آنهمه كارشكنى عبّاسيان و اهتمام تمام ايشان كه در موقوف داشتن و برهم زدن اين كار با وسائل مختلفه بكار ميبردند بىاثر و بىنتيجه گرديد.
قضيه امتحان آن حضرت (با سؤال حكم شرعى قتل صيد در حال احرام) كه آخرين تدبير ايشان در برهم زدن اين كار بود و منفعل شدن قاضى القضاة يحيى بن اكثم كه سائل آن مسئله بوده مشهور و در كتب مربوطه مذكور است.
(اطلاعات متفرقه)
ام الفضل- لبابه
- بنت حارث بن حزن بن بجير هلاليه، از اولاد عبد اللّه بن هلال بن عامر بن صعصعه و زن عباس بن عبد المطلب، خواهر پدرى و مادرى حرم مطهّر حضرت رسالت ص و از اصحاب آن حضرت بوده است.
گويند اوّل زنى ميباشد كه بعد از خديجه كبرى بشرف اسلام مشرّف شد، آن حضرت بديدن او ميرفته و او بنام فضل و عبد اللّه و معبد و عبيد اللّه و قثم و عبد الرحمن و غيره چندين پسر از عباس داشته است.