ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠٤ - ام ذريح- عبديه
ابو بكر از هردو طرف تيمى النسب ميباشد. (ص ٤٠ تخ و ٤٧ ج ١ خيرات)
ام الخير- هاجر
- از محدّثين و مشايخ سيوطى است.
ام داود- حبيبه يا فاطمه
- بعنوان ام خالد بربريه نگارش داديم.
ام الدرداء- خيره
- بنت ابو حدرد اسلميه و زن ابو الدرداء عامر بن حارث سابق الذكر، از فضلا و عقلاى نسوان صحابيه بوده كه احاديث بسيارى از حضرت رسالت و شوهر مذكورش استماع و روايت نموده است.
(ص ٤٠ تخ و ٥٢٩ در منثور و ٤٧ ج ١ خيرات)
ام الدرداء- هجيمه
- بنت حبى اوصابيه يا وصابيه، زن ديگر ابو الدرداء فوق بوده كه او را بعد از رحلت حضرت رسالت تزويج كرده است.
او نيز محدّث عالم زاهد بود، از سلمان و شوهر خود روايت نموده و پيوسته بنماز و عبادت اشتغال داشت، دوستدار مجلس علما بود، شش ماه در بيت المقدس و شش ماه در دمشق اقامت مينمود، هشتاد سال عمر كرد، بعد از وفات شوهرش در دمشق درگذشته و در باب الصغير مدفون گرديد. او را در مقابل هووى مذكور فوق ام الدرداء صغيره گويند.
(مدارك فوق)
ام ذر
زن ابو ذر غفارى سابق الذكر است.
ام ذريح- عبديه
- از اصحاب حضرت على ع بوده است، آن حضرت روز جمل مصحفى بجوان مسلم بن عبد اللّه نامى دادند كه اهل جمل را باحكام و محتويات آن دعوت نمايد پس ايشان دستهاى مسلم را بريده و خودش را كشتند و ام ذريح در اين باب گفت:
يا رب ان مسلما اتاهم |
بمصحف ارسله مولاهم |
|
للعدل و الايمان قد دعاهم |
الى كتاب اللّه لا يخشاهم |
|
فخضبوا من دمه ظباهم |
و امهم واقفة تراهم |
|
تأمرهم بالغى لا تنهاهم |